Παιχνίδια της Αυτοκρατορίας

Παιχνίδια της Αυτοκρατορίας – Αλλά ποιός γράφει τους κανόνες?

Ένα αρκετά ενδιαφέρον κείμενο του William Bowles, (τακτικού αρθρογράφου και στο Global Research) από τη ιστοσελίδα http://dandelionsalad.wordpress.com/

Το άρθρο πραγματεύεται την κατάντια της δυτικής ‘Αριστεράς’, εξηγώντας τις αναιμικές της αντιδράσεις στις νέες πολεμικές εκστρατείες των ελίτ των χωρών τους ως αποτέλεσμα της συμμόρφωσής της στις ιδεολογικές νόρμες στα πλαίσια της φιλελεύθερης δημοκρατίας δυτικού τύπου.

http://dandelionsalad.wordpress.com/2011/06/12/empire-games-but-who-writes-the-rules-by-william-bowles/

Η αδιαφορία της δυτικής Αριστεράς – ή μάλλον, η εγκατάλειψη των αρχών που βρίσκονται στην καρδιά της προσπάθειας για τη σοσιαλιστική απευθέρωση έχει καιρό που έχει ξεκινήσει, αιώνες μάλλον και έχει γίνει ακόμα πιο φανερή από τη θέση της Αριστεράς στα γεγονότα στη Λιβύη και τώρα στη Συρία. Υπήρξαν κατά διαστήματα επικρίσεις για τους ‘ανθρωπιστές, σοσιαλιστές επεμβατιστές’ αλλά κατά το μεγαλύτερο μέρος του το θεμελιώδες ερώτημα του γιατί η Αριστερά εγκατέλειψε την ιστορική της αποστολή δεν τέθηκε.

«Έχω μπερδευτεί με τις αναλύσεις της αγγλόφωνης Αριστεράς σε σχέση με τις κοινωνικές επαναστάσεις στη Λιβύη. Το μόνο πράγμα που φαίνονται ικανοί να καταφέρουν είναι μια σειρά αντιθετικών αφυρημένων κατασκευών. Έτσι συγκεκριμένες μεταφορές επικρατούν στην ανάλυση για τη Λιβύη όπως ‘απληστία και αδικία’, ‘πάτρωνες και υποτελείς’, ‘αρπακτική εξουσία εναντίον αθώου πληθυσμού’, ‘παράνοια εναντίον λογικής’ κτλ. Απουσιάζουν απ’την ανάλυση: οι κοινωνικές δυνάμεις, η κοινωνική βάση, τα επιτεύγματα και οι αντιφάσεις της Πράσινης Επανάστασης της Λιβύης, οι αντιφάσεις της φιλελεύθερης δημοκρατίας και οι αντιφάσεις της εξάρτησης από την αγορά σε συγκεκριμένους κοινωνικούς σχηματισμούς.»

Από: Elleni Centime Zeleke, ‘Λιβύη: Η Φτώχεια των Αναλύσεων’, MRZine, 11 Ιουνίου 2011 http://mrzine.monthlyreview.org/2011/zeleke110611.html

Όλα αυτά ισχύουν κι όχι απλώς για την ‘αγγλόφωνη Αριστερά’ αλλά η δυτική Αριστερά γενικά πάσχει από μια ρηχότητα σκέψης και μια αναπόφευκτη υποχώρηση σε σλόγκαν και αυτόματη γραφή. Και παρόλο που συμφωνώ σε σχεδόν όλα που αναφέρει η Zeleke πάνω στο ζήτημα της δυτικής Αριστεράς έχω ένα πρόβλημα με τη γλώσσα την οποία χρησιμοποιεί.

Το άρθρο της Zeleke πάσχει από την ασθένεια της γραφής της Αριστεράς γενικότερα, κληρονομημένη από τις πανεπιστημειακές , διανοούμενες ρίζες της. Η τάση να μιλάνε σε μια ιδιωτική γλώσσα που μόνο αυτοί ‘μέσα στο κόλπο’ κατέχουν, για παράδειγμα ‘οι αντιφάσεις της εξάρτησης από την αγορά σε συγκεκριμένους κοινωνικούς σχηματισμούς’.

Ναι, κανείς δε λέει οτι είναι εύκολο να καταλάβει τί ακριβώς συμβαίνει και γιατί συμβαίνουν αυτά, αλλά σε ποιούς απευθυνόμαστε? Σε ανθρώπους που ήδη συμφωνούν μαζί μας? Αν είναι έτσι, σίγουρα είναι σπαταλημένη προσπάθεια εφόσον ο στόχος είναι να πείσουμε ανθρώπους να δραστηριοποιηθούν για να φέρουν την αλλαγή, κι όχι να ρητορεύουμε στους μυημένους (που κάποιοι απ’’αυτούς ίσως και να καταλαβαίνουν αυτά που λέει η Zeleke). Και σίγουρα, αυτός δεν είναι ο στόχος του να γράφει κανείς με έναν συγκεκριμένο στόχο κατά νου? Να εξηγήσει τί συμβαίνει και γιατί.

Η Zeleke συμπυκνώνει τη σύγχυση (είναι αυτή η σωστή λέξη?) ως εξής:

«Ένα από τα αποτελέσματα μια τέτοιας στρεβλής συζήτησης είναι οτι η φιλελεύθερη δημοκρατία ειδωλοποείται ως η μοναδική βιώσιμη πολιτική τάξη για τη Λιβύη (ή και για ολόκληρο τον υπόλοιπο κόσμο). Αυτό συμβαίνει επειδή με την απουσία μιας ανάλυσης των κοινωνικών διαδικασιών (για την οποία η Αριστερά φαίνεται ανίκανη), η φιλελεύθερη δημοκρατία προσφέρεται ως κάτι που τουλάχιστον διαθέτει τους θεσμικούς ελέγχους και τις ισορροπίες ώστε να αποτρέπει το κακό

Και πάλι σωστά αλλά η Zeleke δεν ρωτά, γιατί συμβαίνει αυτό?

Γιατί δεν υπάρχει καμμία πραγματική εναντίωση σ’αυτό που σήμερα φαίνεται ως ‘φυσιολογικές’ ενέργειες των κυβερνήσεών μας, που βομβαρδίζουν οπουδήποτε κατά βούληση, με πλήρη ασυλία κάθε φορά, χρησιμοποιώντας όλο και πιο αδύναμα προσχήματα (ανθρωπιστική επέμβαση)? Γιατί γνωρίζουν οτι δεν θα υπάρξει καμμία πραγματική εναντίωση από τους πολίτες της Αυτοκρατορίας. Αυτό είναι το ουσιαστικό σημείο που λείπει από το άρθρο της Zeleke : η δυτική Αριστερά δεν είναι απλώς παγιδευμένη στην ψευδαίσθηση μιας φιλελεύθερης δημοκρατίας, έχει η ίδια συνεισφέρει στη δημιουργία της και η δυτική Αριστερά είναι η ίδια ένα προϊόν της φιλελεύθερης δημοκρατίας.

Κι αυτό δεν είναι ένα καινούριο φαινόμενο, έχει τις ρίζες του στο απλό γεγονός οτι είμαστε πολίτες της Αυτοκρατορίας και έχουμε απολαύσει τα προνόμια για αιώνες χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους που τώρα εφαρμόζονται στη Λιβύη. Η πλήρης συντριβή της Αριστεράς της Δύσης στο θέμα της Λιβύης και τώρα της Συρίας αντανακλά τις εσωτερικές αντιφάσεις, στην ουσία την προσπάθεια να τετραγωνιστεί ο κύκλος, όπως αποκαλύπτει η σύγχυση στο ‘τί να κάνουμε με τον Καντάφι’. Έχοντας ανέβει στο τραίνο των ‘ανθρωπίνων δικαιωμάτων’ είναι δύσκολο να κατέβει απ’αυτό, και ο οππορτουνισμός σηκώνει κεφάλι.

Οι διαμαρτυρίες δεν ήταν μόνο ρηχές, ήταν υπονομευμένες απ’την αρχή.

«Για τις πρώτες δεκατρείς ημέρες από τις 19 Μαρτίου υπό τον έλεγχο της Αφρικανικής Διοίκησης των ΗΠΑ και με την επιχείρηση Αυγή της Οδύσσειας και κατόπιν με την επιχείρηση ‘Ενοποιημένος Προστάτης’ υπό τη διοίκηση του ΝΑΤΟ, οι αεροπορικές επιθέσεις αντιπροσωπεύουν τη δεύτερη μακροσκελή επίθεση στην ιστορία του ΝΑΤΟ, ήδη ξεπερνώντας κατά μία εβδομάδα τις 78 ημέρες βομβαρδισμού της Γιουγκοσλαβίας το 1999. Μόνο ο σχεδόν δεκαετής πόλεμος στο Αφγανιστάν υπερβαίνει την παρούσα εκστρατεία σε διάρκεια.

Το κυριαρχούμενο από τις ΗΠΑ στρατιωτικό μπλοκ όχι μόνο αναγνωρίζει αλλά επαίρεται για τη διεξαγωγή σχεδόν 11.000 αεροπορικών αποστολών από τις 31 Μαρτίου,εκ των οποίων άνω των 4.000 αφορούσαν πλήγματα.

Πριν από αυτό, εκατοντάδες αεροπρικές επιθέσεις και πάνω από 160 πυραύλων κρουζ εξαπολύθηκαν από τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, τη Γαλλία και άλλες δυνάμεις του ΝΑΤΟ

Από : Rick Rozoff, ‘Τα Άφρικα Κορπ του ΝΑΤΟ κλιμακώνουν τον πόλεμο φθοράς εναντίον της Λιβύης’ http://dandelionsalad.wordpress.com/2011/06/12/nato’s-afrika-korps-escalates-war-of-attrition-against-libya-by-rick-rozoff/

Είναι η ιδέα – τόσο βαθειά εμπεδωμένη στη δυτική σκέψη – οτι έχουμε το δικαίωμα να ‘κάνουμε κάτι’ για τον Καντάφι που εκθέτει την ιδεολογία της Αυτοκρατορίας που έχουμε ενστερνιστεί όλοι μας. Η συνεπαγωγή αυτού θα ήταν ο Καντάφι να αποφασίσει οτι ‘πρέπει να κάνει κάτι’ με εμάς που βομβαρδίζουμε τη χώρα του πίσω στη λίθινη εποχή, όχι οτι διαθέτει καν την ικανότητα ή ούτε καν την ιδέα να ‘κάνει κάτι’ για την βαρβαρική συμπεριφορά μας, αυτή είναι μια ιδέα που ανήκει μόνο στον δυτικό ‘πολιτισμό’.

Ζούμε σε έναν κόσμο όπου τα πολιτικο/οικονομικά γεγονότα έχουν στο κέντρο τους τους αντικειμενικούς στόχους μιας σχετικά μικρής ομάδας ανθρώππων με μεγάλη εξουσία, ας πούμε πέντε χιλιάδες άνθρωποι, που αντιπροσωπεύουν μια χούφτα πλούσιων και ισχυρών χωρών και εταιριών, και μπορεί να είναι ανταγωνιστές μεταξύ τους, αλλά είναι ενωμένοι στην επιθυμία τους να διατηρήσουν και να επεκτείνουν την εξουσία του κεφαλαίου. Αυτό είναι το βασικό και θα κάνουν οτιδήποτε για να διατηρήσουν την κυριαρχία τους.

Έτσι θα έπρεπε να είναι μια ενστινκτώδης αντίδραση για μας στην Αριστερά όταν ακούμε οτι οι Πειρατές πάνε για ‘ανθρωπιστική επέμβαση’ (με βόμβες και πυραύλους), να απορρίψουμε την ιδέα αμέσως, και σε επίπεδο αρχών. Το ένα πράγμα αναπόφευκτα προέρχεται απ΄το άλλο κι όπως η νύχτα ακολουθεί την ημέρα, το να διακηρύξουν μια ‘ζώνη απαγόρευσης πτήσεων’ πάνω απ΄τη Λιβύη ήταν εκ των προτέρων μια πράξη πολέμου, οποιοσδήποτε βλάκας μπορεί να το δει αυτό, ακόμα κι αυτοί που το προώθησαν γνώριζαν οτι επρόκειτο περί πολέμου και το δήλωναν.

Αλλά προφανώς όχι και η δυτική Αριστερά. Το δίλημμα της Αριστεράς τονίζεται ακόμα περισσότερο από την έλλειψη απόψεων σε σχέση με τα γεγονότα στη Συρία. Είναι μια υπόθεση όπου κάτι πρέπει να κάνουμε? Ή δεν θά’πρεπε να κάνουμε? Να καταδικάσουμε? Να υποστηρίξουμε ή να μείνουμε σιωπηλοί? Καλύτερα ας μείνουμε σιωπηλοί.

Έχω μόνο μια πολύ αδρή εικόνα για το τί συμβαίνει στη Συρία, και ειδικά για τα αρχικά αίτια, αλλά για ένα πράγμα είμαι βέβαιος, υπάρχει το χέρι της Δύσης κάπου εκεί μέσα, θολώνοντας τα νερά, κι αυτό είναι αυτονόητο.

«Το Στέητ Ντιπάρτμεντ για παράδειγμα χρηματοδοτεί τη δημιουργία κρυφών ασύρματων δικτύων που θα διευκολύνουν τους ακτιβιστές να επικοινωνούν εκτός της εμβέλειας των κυβερνήσεων σε χώρες όπως το Ιράν, η Συρία και η Λιβύη, σύμφωνα με τους συμμετέχοντες στα προγράμματα.

(‘Οι ΗΠΑ αναλαμβάνουν τη διαδικτυακή παράκαμψη των λογοκριτών’, New York Times, 12 Ιουνίου http://www.nytimes.com/2011/06/12/world/12internet.html?_r=2&pagewanted=1&nl=todaysheadlines&emc=tha2

Έτσι το ζήτημα είναι σαφές, όπως ακριβώς ήταν τότε κατά τη διάρκεια των απελευθερωτικών αγώνων στην Αφρική και αλλού: εμείς στη Δύση υποστηρίζαμε τους αγώνες εναντίον της δυτικής αποικιοκρατίας αλλά δεν διαλέγαμε πλευρές ούτε ανακατευόμασταν στους εσωτερικούς αγώνες των αποικιοκρατούμενων λαών (έτσι ήταν στη θεωρία τουλάχιστον) και αυτή η αρχή ακόμα ισχύει. Η διαφορά εδώ είναι οτι η Αυτοκρατορία βρίσκεται στην προσπάθεια να επαν-αποικιοποιήσει αυτά που έχει χάσει, οποιοσδήποτε ανόητος μπορεί να το καταλάβει.

Από : Ομπλόμωφ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

3 Responses to Παιχνίδια της Αυτοκρατορίας

  1. φερμ says:

    Kαι η ξεφτίλα στα ιντιμιντια συνεχίζεται.. Ενω η Λιβύη σφυροκοπείται αδιάκοπα απο τους “απελευθερωτές” του ΝΑΤΟ, στο ιντιμιντια συνεχίζουμε και βλέπουμε τα γνωστά εμετικά θρεντάκια των γνωστών φερέφωνων που ψάχνουν να βγάλουν απο την μύγα ξύγκι μήπως και μήνει τίποτα απο την άθλια προπαγάνδα τους:

    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1304992

  2. Ομπλόμωφ says:

    Άσε, τώρα τα είδα κι εγώ…’μισθοφόροι’ και ξερό ψωμί, δε πα να διαψεύστηκαν 500 φορές, εκεί τα παπαγαλάκια και οι στρατιωτικοί ειδήμονες του ΝΑΤΟ…
    κι ενώ έχουν την άνεση να βρίζουν τα κουτσαβάκια του ΝΑΤΟ, κόβουν τις απαντήσεις.
    Ξεφτίλες…

  3. Ομπλόμωφ says:

    Και μην ξεχνάμε ε? όσοι δεν δοξάζουν τις ‘απελευθερωτικές’ εκστρατείες σε Ιράκ και Λιβύη ‘τα παίρνουν από Καντάφι και Σαντάμ’ http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1302173
    Μιλάμε για νέα ύψη η ‘δυναμική αντιπληροφόρηση’!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s