Ο Jean Bricmont για τον Ανθρωπιστικό Ιμπεριαλισμό και τη Λιβύη

Εντόπισα μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Jean Bricmont, συγγραφέα του βιβλίου Humanitarian Imperialism στο Counterpunch. Τον Bricmont δεν τον ήξερα από πριν, ούτε και το βιβλίο του. Μπορώ να πω πάντως ότι είναι από τα λίγα κείμενα εκεί έξω για τη Λιβύη με τα οποία συμφωνώ ανεπιφύλακτα σε κάθε του σημείο. Με λίγα λόγια, ο Bricmont λέει ότι ο ανθρωπιστικός ιμπεριαλισμός είναι απλά η νέα εξελιγμένη μορφή του ιμπεριαλισμού για να γίνεται πιο αποδεκτός στις μάζες. Επειδή το βρήκα μόλις τώρα δεν έχω χρόνο να του κάνω σοβαρή μετάφραση.

http://counterpunch.com/lalieu04212011.html

An Interview With Jean Bricmont

Libya in the Face of Humanitarian Imperialism

By GRÉGOIRE LALIEU

Jean Bricmont teaches physics in Belgium and is a member of the Brussels Tribunal. His book, Humanitarian Imperialism, is published by Monthly Review Press.

Can you remind us of what humanitarian imperialism consists of ?

Jean Bricmont: It is an ideology which aims to justify military interference against sovereign countries in the name of democracy and Human Rights. The motive is always the same : a population is the victim of a dictator, so we must act. Then all the usual references are trotted out : the Second World War, the war with Spain, and so on. The aim being to sell the argument that an armed intervention is necessary. This is what happened in Kosovo, Iraq or Afghanistan.

And now comes Libya’ s turn.

There is a difference here because a United Nations Security Council resolution makes it possible. But this resolution was passed against the principles of the Charter of the United Nations themselves. Indeed, I see no external threat in the Libyan conflict. Although the notion of the “responsibility to protect” populations had been evoked, many short cuts were taken. Besides, there is no proof that Gaddafi massacres his people just for the sole purpose of slaughtering them. It is a bit more complicated than that : it is an armed insurrection, and I know not of any government that would not repress an insurrection of this kind. Of course, there are collateral damage and civilian casualties. But if the United States knows a way to avoid such damage, then it should go and tell the Israelis about it, and apply it themselves in Iraq and Afghanistan. There is also no doubt that coalition bombings arecausing cause civilian casualties.

From a strictly legal point of view, I think the U.N.S.C. resolution is questionable. It is, in fact, the result of years of lobbying for the recognition of the right to interfere, which proves here to be legitimized.

And yet, many – even among the parties of the left – deemed it necessary to intervene in Libya in order to stop the massacre. Do you think it is an error of judgment ?

Yes, I do, and for several reasons. First of all, this campaign ushers in the reign of the arbitrary. Indeed, the Libyan conflict is not exceptional. There are many other conflicts anywhere in the world whether it may be in Gaza, in Bahrain, or in the Congo, which happened some years ago. As for the latter, it occurred within a context of foreign aggression on the part of Rwanda and Burundi. The enforcement of the international law would have saved millions of lives but it was not done. Why not ?

Besides, if we apply the underlying principles of interference behind the aggression against Libya, it means that anyone can intervene anywhere they want to. Imagine that the Russians intervene in Bahrain or the Chinese in Yemen : the world would be a general and ongoing war. Therefore one major feature of the right to interfere is the infringement of standard international law. And if we had to change international law to new laws justifying the right to interfere, it would result in a war of all against all. This is an argument to which the advocates of the right to interfere never give an answer.

And lastly, such interventions strengthen what I call the “barricade effect”: all the countries in the sights of the United States will start to feel threatened and will seek to increase their armaments. We all remember what happened with Saddam. Moreover, Gaddafi had said to the Arab League : “We have just lost a member state of the league and none of you have done anything. But it can happen to you too, because even though you are all U.S. allies, so was Saddam in the past.” Now the same thing is repeating itself with Gaddafi and the threat which hangs over many states is likely to relaunch the arms race. Russia, which is not an unarmed country, has already announced that it would reinforce its troops. But it can go even further : if Libya had the nuclear weapon, it would have never been attacked. Actually, this is why North Korea is untouchable. Therefore, the left which supports the intervention in Libya should definitely realize that humanitarian interference is inevitably going to relaunch the arms race and lead to long-term wars.

And yet, wouldn’t the armed intervention against Gaddafi be a lesser evil ?

One has to consider the consequences. Now that the Western forces are involved, they will obviously have to go all the way, overthrow Gaddafi and bring the rebels to power. Then what is going to happen ? Libya seems to be divided. Is the West going to occupy the country and embark on an endless war similar to the ones in Iraq or in Afghanistan ?

Be that as it may, let us suppose that all goes well : the members of the coalition remove Gaddafi in a few days, the rebels take power, and the Libyan people is united. Everyone is happy and then what ? I do not think the West will go : “Well, we did it because we are nice people and fond of Human Rights. Now you can do whatever you please.” What is going to happen if the new Libyan government is too Muslim-like or does not properly limit migration flows ? Do you think the West will let them do ? It is obvious that after the intervention, the new Libyan government will be caught up in the interests of the West.

If military intervention is not the solution, then what is ?

It would have been better if we had honestly attempted all peaceful solutions. It might not have worked but here, there is a blatant intention to reject these solutions. And by the way, this is an abiding feature of humanitarian wars. Concerning Kosovo, there were very detailed propositions on the part of Serbia in order to come to a peaceful solution but they were rejected. The West has even imposed conditions that made any negotiations impossible, such as the occupation of Serbia by N.A.T.O. forces. In Afghanistan, the Taliban proposed to try Bin Laden by an international court if they are provided with evidence of his involvement in the W.T.C. attacks. The U.S. refused it and bombed the country. In Iraq, Saddam had accepted the return of the United Nations inspectors as well as many extremely restrictive conditions. But it was never enough. In Libya, Gaddafi accepted a cease-fire and proposed to have international observers sent out there. The observers were not sent and it was said that Gaddafi did not respect the cease fire. The West also rejected Chavez’s offer to mediate in Libya, even though it was backed up by many Latino countries and the Organization of African Unity as well.

In that connection, I am angry when I hear left-wingers in Europe denounce the horrible Bolivarian Alliance for the Americas which supports dictator Gaddafi. They got it all wrong ! The leaders in power in Latin America have important responsibilities. They are not just small leftists chattering in their corner. And the major issue for these leaders is the interference of the U.S. : the less it can do whatever it pleases, wherever it pleases, the better it will be for all those countries which try to free themselves from tutelage by state power, and also for the whole world.

Does the systematic rejection of peaceful solutions mean that humanitarian interference is an excuse ?

Yes it does, but if it works well with the intellectuals, I am more doubtful about the reaction of the peoples of Europe. Will they support their leaders during the aggression against Gaddafi ? People consider the wars for security to be the most legitimate ones : for instance, if there is a threat against our populations or our way of life, etc. But in the context of an overall climate of islamophobia (that I disapprove, but it does exist) here and in France, you try explaining that we are fighting in Cyrenaica for rebels whom we see screaming “Allah U Akbar”. This is contradictor !

At the political level, most parties support the intervention, even the parties of the left. The most moderate ones only supported the implementation of a no-fly zone, but if Gaddafi sends his tanks to Benghazi, what are we to do ? During the Second World War, the Germans lost quite quickly control of air space but they held out for several years yet. Insofar as the objective is to overthrow Gaddafi, the moderates should have suspected that it would go even further than the establishment of a no-fly zone.

Unable to take genuine and alternative stands, the left finds itself trapped by the logic of humanitarian interference and is compelled to support Sarkozy. If the war goes well and quickly, the position of the French President will undoubtedly be secure for the 2012 presidential elections, thanks to the left which would have contributed to it. The left, unable to assume a coherent attitude against wars, is compelled to tag along behind the interventionist policy.

And what if the war does not go well ?

It is regrettable, but the only French party that set against the intervention in Libya as regards French interests is the National Front. It particularly alluded to human migration flows and took occasion to distinguish itself from Sarkozy’s U.M.P (Union for a Popular Movement) or the S.P. (Socialist Party) by claiming that it had never collaborated with Gaddafi. If the war in Libya does not go according to plan, it will benefit the National Front for the French presidential elections in 2012.

If humanitarian interference is just an excuse, then what is the objective of this war ?

The uprisings in the Arab world surprised the Westerners, which were not well informed enough about what was happening in North Africa and the Middle-East. I do not dispute that there are good experts on the issue, but they are seldom listened to at some level of the government, and by the way, they are complaining about it. So now, the new governments in Egypt and Tunisia might not align themselves with the interests of the West any longer, and consequently become hostile to Israel.

To take control of the area and protect Tel Aviv, the West is likely willing to get rid of governments that are already hostile to Israel and the West. The three main ones are Iran, Syria and Libya. The latter, since it is the weaker one, is attacked first.

Can it work ?

The West longed to rule the world but we can see since 2003 with the Iraq fiasco that it cannot. In the past, the United States took the liberty to overthrow rulers that it had brought to power, such as Ngô Dinh Diêm in South Vietnam in the 1960s. But nowadays, Washington cannot do that any longer. In Kosovo, the United States and Europe have to compromise with a Mafia-like regime. In Afghanistan, people say that Karzai is corrupt, but they have no other option. In Iraq, they also have to accept a government they are far from being fully pleased with.

The problem will certainly arise in Libya too. An Iraqi once told me : “In this part of the world, there are no liberals in the Western sense of the word, apart from a few rather isolated intellectuals.” Since the West cannot rely on rulers who share its ideas and who fully defend its interests, it tries to impose dictators through force. But it obviously creates a discrepancy with people’s desires.

Besides, this approach proves to be a failure and people should not be fooled by what is occurring.

The West, which thought it could be in control of the Arab world with puppets such as Ben Ali and Mubarak, would suddenly think : “We had it all wrong, now we are going to support democracy in Tunisia, Egypt and Libya.”

Jean Bricmont teaches physics in Belgium and is a member of the Brussels Tribunal. His book, Bricmont.

Για την αντιγραφή, C3TM

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

22 Responses to Ο Jean Bricmont για τον Ανθρωπιστικό Ιμπεριαλισμό και τη Λιβύη

  1. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Ναι, την διάβασα πρόσφατα.
    Κατά σύμπτωση, είχα μεταφράσει ένα από τα πρώτα άρθρα του για τη Λιβύη στο αρχικό thread που τό’φαγε το σκοτάδι, Λιβύη και η επιστροφή του ανθρωπιστικού ιμπεριαλισμού. http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1265557#1271989

  2. C3TM says:

    Δεν ήξερα ότι και αυτό ήταν του Bricmont. Ωραίος τύπος. Είναι από τους λίγους που επικεντρώνονται στην παρανομία και την παράβαση του καταστατικού του ίδιου του ΟΗΕ και όχι τόσο στο τι κάνουν οι ίδιοι οι “εξεγερμένοι”. Χρειαζόμαστε και τέτοιες φωνές για να μη μας δουλεύουν οι ανθρωπιστές ευρωπαίοι και οι “ειρηνευτικές” οργανώσεις.

    Βρήκα και ένα άλλο άρθρο του Alexander Cockburn σήμερα που λέει ότι ο Καντάφι οργάνωνε την νομισματική ένωση της Αφρικής και είχε σημαντικότατη υποστήριξη και από αφρικανικές χώρες και από τις αραβικές εκτός από συγκεκριμένους συμμάχους των αμερικάνων. Αν το κατάφερνε αυτό θα αποδυνάμωνε και το ευρό και το δολάριο οχυρώνοντας οικονομικά την Αφρική. Αυτό είναι η κύρια εξήγηση της βιασύνης των βασιλοδημοκρατικών ισλαμιστών της Βενγγάζης στο να φτιάξουν κεντρική τράπεζα. Άκου ρε εξεγερμένη κεντρική τράπεζα..

    Επειδή είχα ακούσει κάτι παρόμοιο για τον Σαντάμ, και ότι και εκεί η επίθεση έγινε επειδή είχε σκοπό να αλλάξει το νόμισμα ανταλλαγής πετρελαίου από δολάριο σε ευρώ μου φαίνεται αρκετά πιθανό. Εμ βέβαια, αν αυτό ισχύει τότε λογικό είναι να θέλουν να του κάνουν επίθεση αφού δε θα έφευγε απλά μια πετρελαιοπαραγωγική χώρα από την αμερικάνικη σφαίρα επιρροής αλλά μάλλον ολόκληρη η Αφρική και μάλιστα και από την ευρωπαϊκή και την αμερικάνικη σφαίρα. Ζημιάρης ο Καντάφι.

    Ξαναλέω, αν ισχύουν όλα αυτά τότε θα έπρεπε να ευχόμαστε όχι απλά να φύγει το ΝΑΤΟ αλλά να νικήσει ο Καντάφι και να γίνει νομισματική ένωση για να απεξαρτηθεί επιτέλους η Αφρική. Η προστασία του Ισραήλ από πρώην εξεγερμένες νυν εχθρικές προς την αμερικάνικη γεωπολιτική της περιοχής αραβικές χώρες μάλλον είναι δευτερεύον ζήτημα αν κινδυνεύουν να χάσουν ολόκληρη την ήπειρο. Που αν την χάσουν σίγουρα θα αλλάξουν τα πράγματα στη μέση ανατολή όπως και να χει.

    Το άρθρο http://counterpunch.com/cockburn04152011.html

  3. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Πολύ μυστήριο τελικά το indymedia πάντως.
    έχει ανοίξει ένας διάλογος στο ‘Πεθαίνοντας στη Μισράτα’ ,http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1284390 όπου ο γνωστός φιλοΝΑΤΟϊκός ‘Λίβυος’, ‘@’ ή και σκέτο ΝΑΤΟ (!!) (αν είναι το ίδιο πρόσωπο) διεκτραγωδούσε το θάνατο των φωτορεπόρτερ που τους ‘σκότωσε ο χασάπης’.
    (ομολογώ οτι κι εγώ βάζω δύο ονόματα εκεί μέσα, είναι ολοφάνερο).
    Κι ενώ μέχρι τώρα ο συγκεκριμένος έχει το ελεύθερο να ποστάρει οτι φιλοπόλεμη μπαρούφα θέλει, η ΣΟ κόβει το τελευταίο του σχόλιο προς εμένα
    http://athens.indymedia.org/admin/edit.php?id=1284682

    όπως και μια “ενημέρωση” για Λιβύη που σχεδόν χαιρέτιζε τον Τζον ΜακΚαίην για την επίσκεψή του στη Βεγγάζη! http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1284726#1284726

    Τί να υποθέσει κανείς τελικά? Διαφορετική βάρδια λογοκριτών με διαφορετικές απόψεις?

  4. C3TM says:

    Πολύ πιθανό να είναι ο ίδιος και αν υπάρχει όντως πράκτορας σε όλα αυτά τα threads το κόβω να είναι ο “Λίβυος”. Να είναι άραγε ο ίδιος που δε μπορούσε να κάνει αραβικές μεταφράσεις; Μάλλον εγκατέλειψε το παραμύθι και κράτησε το nickname. Σιγά μη ψάχνουν το κρυμμένο thread σου λέει τα νέα θύματα και δουν την ξεφτίλα και καταλάβουν τι ρόλο παίζει.

    Μη λες καλύτερα ότι γράφεις ακόμα στο indy. Δε ξέρεις ποτέ ποιος θα το δει.

    Για τους διαφορετικούς λογοκριτές το ‘χω προσέξει και εγώ. Άλλες φορές περνάει το ίδιο κείμενο που πριν μερικές ώρες κόπηκε. Άλλες ένα κείμενο καθυστερεί για ώρες να περάσει ενώ άλλα που γράφτηκαν μετά απ’ αυτό περνάνε. Μάλλον για τα “δύσκολα” περιμένουν να ρωτήσουν τον μεγάλο για να τους δώσει την σοφία του.

  5. C3TM says:

    Πολύ περίεργη σύμπτωση. Χτες έλεγα για τον “λίβυο” και ότι αν κάποιος είναι πράκτορας αυτός ταιριάζει περισσότερο έτσι όπως το βλέπω εγώ και σήμερα τον βλέπω να επανεμφανίζεται με τα κλασσικά greeklish μετά από βδομάδες. Εκτός και αν συνέχιζε να γράφει και εγώ δεν τον πρόσεξα. Να που αποκτήσαμε και σιωπηλό κοινό.

    “Καλώς τα τα παιδιά”.

  6. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Χαχα, υπερβάλλεις λίγο, αν και όλα είναι πιθανά. Μου αρέσει οτι απειλεί κιόλα οτι ‘θα τους βρουν και θα τους κανονίσουν’ τους κανταφικούς. Αν είναι όντως Λίβυος είναι απλώς πορωμένος.
    Απ΄την άλλη είναι και άσχετος.
    Λέει ‘κρίμα το νικ ρε φίλε’ για το ‘Σαντινίστας’, ενώ τους Σαντινίστας τους είχε στηρίξει…ο Καντάφι, και σήμερα ο Ορτέγκα έχει δηλώσει την υποστήριξή του στη Λιβύη εναντίον της εισβολής.
    Αλλά τη χειρότερη κοτσάνα τη λέει στο δεύτερο που του κρύψανε: δεν υπάρχουν λέει μουτζαχεντίν στη Λιβύη επειδή οι μουτζαχεντίν είναι σιίτες (!!!!!!!) ενώ στη Λιβύη είναι σουνίτες, πράγμα που ακούω για πρώτη φορά στη ζωή μου.
    ότι νά’ναι δηλαδή ο τύπος.

  7. C3TM says:

    Καλά λέει ο “Λίβυος” δε τα ξέρεις εσύ γιατί ούτε άραβες γνωρίζεις ούτε “Λίβυος” απ’ τη Λιβύη που γράφει με greeklish είσαι. Κάντου όμως ένα πασχαλινό δωράκι

    http://www.independent.co.uk/news/world/africa/rebels-concede-tripoli-may-be-out-of-reach-after-100mile-retreat-2256771.html

    Μετρημένο αρθράκι βέβαια που μπορεί να το έχεις ήδη πετύχει αλλά έχει και ένα ωραίο quote:

    A band of fighters from Darnah at the town of Ras Lanuf were also eager to deny any dealings with terrorism. “We are not al-Qa’ida,” were the first words of Khalid Arshad Ali as he dusted the triggering mechanism of an anti-aircraft artillery gun. “We are Mujahedin. We are here to fight for Libya and no one else. We are Muslims in this country and we are all Sunnis. We know that Gaddafi is getting paid by the Jews. We know that Israel is supplying him with special guns. He is not a proper Muslim and it is our duty to fight him.”

    Σίγα τώρα μη ξέρει ο Λίβυος καλύτερα από τον “Λίβυο” αν είναι μουτζαχεντίν ή όχι. Προβοκάτορας θα είναι, άνθρωπος του Καντάφι.

    Τι να σου πω πάντως, υπερβολή σίγουρα αλλά δε μου πολυαρέσουν τέτοιες συμπτώσεις. Θα το σκεφτόμουν ότι είναι όντως Λίβυος αν δεν προσπαθούσε τόσο πολύ με κολπάκια του κώλου να δείξει “ξένος”, με τα greeklish του κλπ. Συν το γεγονός ότι δεν ξέρει γρι αραβικά που μου φαίνεται τραβηγμένο ακόμα και για μετανάστη που μεγάλωσε από πολύ μικρός στην Ελλάδα. Τέλος πάντων ότι και να είναι, οι βλακείες του καταρρέουν.

  8. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Το ‘μουτζαχεντίν’ βέβαια το χρησιμοποιώ με μια έννοια υπερβολής, όπως και το Κόντρας, με την έννοια οτι ήταν σπονσοραρισμένα από τις ΗΠΑ αντάρτικα.
    Το αστείο είναι οτι όντως υπάρχουν μερικοί μουτζαχεντίν στη Λιβύη, με την έννοια οτι έχουν περάσει και από Αφγανιστάν για να ενισχύσουν τον ‘αγώνα’, όπως έχει καταγραφεί με 4 -5 περιπτώσεις οπλαρχηγών.
    Αλλά το να λέει κάποιος οτι οι μουτζαχεντίν είναι σιίτες δείχνει τρομερή ασχετοσύνη!
    Στο Αφγανιστάν η συντριπτική πλειοφηφία είναι φανατικοί σουνίτες, όπως και οι Ταλιμπάν, οι οποίοι παραλίγο να μπλεχτούν σε πόλεμο με το σιϊτικό Ιράν το 1999!
    Δεν αποκλείεται βέβαια να υπάρχουν και σιιτικές ένοπλες ομάδες που να χρησιμοποιούν τον όρο με την έννοια του ‘ιερού μαχητή’, που κυρίως όμως καθιερώθηκε τη δεκαετία του ’80 στο Αφγανιστάν.

  9. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Καλά ρε σεις, τι πορωμένος ΝΑΤΟϊκός είναι ο τύπος που επιμένει με τα ‘σταλινικά παλιοτόμαρα’? πολύ μυστήρια φρούτα βγήκαν με αφορμή τα λιβυκά!
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1284390

    Δεν πα να τους βάζεις αποδείξεις, διαψεύσεις, τίποτα.
    έχουν κολλήσει στους μισθοφόρους και τη γενοκτονία μερικοί σα χαλασμένα κασσετόφωνα και κοτσάρουν βιντεάκια από Φεβρουάριο με μαύρους που τους έφαγε το σκοτάδι, κι αυτή είναι η ‘απόδειξή’ τους. Μιλάμε για απίστευτο θράσος και άγνοια…

    • φερμ says:

      Παιδιά δε μπορώ να καταλάβω τι περιμενετε απο το ιντιμιντια πλεον.
      Νομιζετε οτι θα τους απαντήσετε και τα επιχειρήματά σας θα τους κανουν να το βουλώσουν; Δεν εχετε καταλάβει ακόμα οτι ειδικά σε τετοια κρισιμα θεματα (Λιβύη) που αφορουν την ιδια την επιβιωση και την αναπαραγωγή του διεθνοποιημένου νεοφιλελεύθερου συστήματος, δεν υπαρχει περιθώριο πια για άτομα και ομάδες που ερχονται σε αντίθεση με τον καλοσχεδιασμένο επικοινωνιακό πόλεμο! Το πολύ πολύ να αφήνουν για ξεκάρφωμα κάποια σχόλια κάποιων απο μας που θα αποτελούν τη μειοψηφία μεσα στο ιντιμιντια , ενω η πλειοψηφία θα είναι οι συγκεκριμενοι που εχουν αναλάβει εδώ και πολύ καιρό τώρα να καθορίζουν το τι μυνήματα θα περνανε μεσα απο αυτό το μεσο.
      Υπάρχουν συγκεκριμένα άτομα που κάνουν αυτή τη “δουλεία” μεσα στο ιντιμιντια εδώ και χρόνια, αυτο που εχει αλλάξει με αφορμή τη Λιβύη είναι απλά οτι και απροκάλυπτα πλεον η ΔΟ του ιντιμιντια εχει επιλέξει – οχι απλά τις ισες αποστάσεις – αλλά την προώθηση της συστημικής προπαγάνδας μεσα απο συγκεκριμένους υποτιθέμενους ανεξάρτητους “σχολιαστές”.
      Μπορεί τα δελτία των 8 και οι εκπομπές της ΤV να αρκούν για να διαμοφρώσουν την άποψη του απολιτίκ ευρύ κοινού, αλλά για τη μάζα των αριστερών και λοιπών πιο υποτίθεται ριζοσπαστικών τμημάτων της κοινωνίας που πληροφορούνται κυρίως απο το ιντερνετ, είναι απαραίτητη η διάχυση της συστημικής προπαγάνδας μεσα απο τα μεσα “αντιπληροφόρησης”.
      Πριν αρκετές δεκαετίες είχε τεθεί το ερώτημα απο το ίδιο το σύστημα, για το πως μπορεί να ελεγχθεί η πληθώρα των πληροφοριών και των ανεξάρτητων μπλόγκερ μεσα στο ιντερνετ. Το ερώτημα αυτό εχει απαντηθεί.

  10. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Καλά τί να πούμε, εδώ έχει ανοίξει thread για την Κούβα όπου διάφοροι βάλθηκαν να βγάλουν ‘φασίστα’ τον Γκεβάρα και τον Κάστρο! (μερικοί είναι οι ίδιοι μάλιστα, μπλέκουν μέσα και τον Καντάφι και τη Λιβύη)
    Η νεοφιλελεύθερη και φιλοδυτική ιδεολογική ισοπέδωση και αναθεώρηση σε όλο της το μεγαλείο, ειδικά με αφορμή τα λιβυκά.
    Ο πόλεμος είναι αγώνας για τη δημοκρατία, το ΝΑΤΟ βοηθάει διαδηλωτές, ο αντιϊμπεριαλισμός παρωχημένο κόλλημα, ο Γκεβάρα φασίστας, κι όλα αυτά με ‘κινηματικό’ και ‘αντιεξουσιαστικό’ περιτύλιγμα.
    Έχουμε νάκούσουμε πολλά ακόμα.
    Αύριο μεθαύριο θα κουνάνε αμερικανικές σημαίες στην Τρίπολη και κάποιοι μαζί με τον Τζον ΜακΚαίην θα μιλάνε για “νίκη του λαού”…

  11. C3TM says:

    Κλασσικά αντανακλαστικά του χώρου είναι αυτά μόνο που έχουν ξεχειλώσει εντελώς. Άλλο πράγμα να είσαι αντίθετος στον σταλινισμό ή στη λογική του δημοκρατικού συγκεντρωτισμού όμως και άλλο να εξισώνεις όλες τις λαϊκές δημοκρατίες, όλες τις εποχές, όλες τις συνθήκες. Όταν λείπει το πολιτικό επίπεδο όμως αυτά γίνονται. Ντάξει καλός ο ριζοσπαστισμός γιατί μεγαλώνει τα κινήματα αλλά ο απολιτίκ ριζοσπαστισμός της γενίκευσης και της φανατίλας που δείχνουν να έχουν οι πιο φρέσκιοι αναρχικοί μόνο κακό κάνουν.

    Απ’ την άλλη όσο διεφθαρμένο και να είναι το ιντυμίντια αξίζει να πολεμάς την προπαγάνδα αν έχεις ακόμα αντοχές. Εγώ κουράστηκα λίγο γιατί μετά από κάποιο σημείο ο ελιγμός ανάμεσα στη λογοκρισία της ΣΟ και της βλακείας που σου πετάνε ύποπτοι και μη σου βγάζει το λάδι.

    Δεν είναι το πρόβλημα μόνο στην Ελλάδα πάντως. Και διεθνώς τσίμπησε το δόλωμα η αριστερά. Αλλά απ’ ότι βλέπω πολύς κόσμος αρχίζει να καταλαβαίνει, έστω σιγά σιγά ότι τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι όπως τους είπαν. Το θέμα με τις σφαγές μαύρων μεταναστών πχ. έχει τεκμηριωθεί και δημοσιοποιηθεί πάρα πολύ για να το ξεχάσουν έτσι απλά αφού τελειώσει η επέμβαση. Και δεν εννοώ τα αμερικάνικα γεράκια αλλά τον κόσμο. Μπορεί να είναι η πρώτη φορά που έχουμε τόσα πολλά ντοκουμέντα.

    • φερμ says:

      Αφού “τελειώσει η επέμβαση” , στ αρχίδια τους αν εχει “τεκμηριωθεί” η σφαγή των αφρικανών απο τους “εξεγερμενους” Κόντρας, ή αν το καθεστώς καντάφι έσφαζε τους πολίτες του, ή αν οι Λίβυοι “πεινάγαν” υπο το καθεστως του “χασάπη”, ή κατα ποσο καθοδηγούμενοι ήταν οι “επαναστάτες” απο τα επιτελεικά αρχηγεία της υπερεθνικής ελίτ κλπ κλπ…
      Το θέμα είναι οτι η επέμβαση στη Λιβύη έπρεπε να πραγματοποιηθεί ωστε να αλλάξει το καθεστώς που αντικειμενικά έρχεται σε αντίθεση με το διεθνοποιημένο νεοφιλελευθερισμό ο οποίος επιβάλει τη προτεκταριοποίηση των χωρών της περιφέρειας μέσω της αποδιάρθρωσης κάθε παραγωγικής βάσης και αυτοδυναμίας σε οικονομικό και πολιτικό επίπεδο.
      Και η επέμβαση στη Λιβύη δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί ποτέ, αν δεν συνοδευόταν απο εναν επικοινωνιακό πόλεμο που θα ήταν ικανός να αποτρέψει ενα κίνημα αντίστασης που θα μπορούσε να βαλει φρένο στη διαδικάσία προτεκταριοποίησης των χωρών αυτών.
      Αυτό το εχουν καταφέρει. Αυτή τη στιγμή το καθεστώς της Λιβύης αντέχει λόγο της λαικής υποστήριξης που εχει και οχι βεβαια απο το αντιπολεμικό κίνημα που είναι ανύπαρκτο ίσως για πρώτη φορά στα χρονικά!
      Εδώ ξεχάστηκαν οι εν ψυχρό βομβαρδισμοί του Νατο στο γεματο με δημοσιογράφους τηλεοπτικό κτηριο της Γιουγκοσλαβίας και ο βοβμαρδισμός της κινέζικης πρεσβείας , τότε που έβγαιναν χιλιάδες ο κόσμος στους δρόμους για να διαδηλώσουν κατά των βομβαρδισμών – απο δεξιούς μέχρι ακροαριστερούς – , θα θυμούνται οτι κάποιοι ΄κατάφεραν και τεκμηρίωσαν οτι οι “εξεγερμενοι” έσφαζαν αφρικανούς στη Λιβύη οταν το αντιπολεμικό κίνημα μέτραγε πριν μια βδομάδα 100 άτομα…

  12. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Συμφωνώ.
    Και φυσικά η Λιβύη ήταν ίσως ο πλέον εύκολος στόχος. Μια μικρή χώρα 6 εκατομμυρίων χωρίς σοβαρές συμμαχίες λόγω και της ‘εκκεντρικής’ συμπεριφοράς του Καντάφι που προσπάθησε να κάνει λυκοφιλίες με τους δυτικούς από κει που ήταν υποτίθεται ‘αρχιτρομοκράτης’.
    Κι έτσι τώρα καθόμαστε απαθείς και κοιτάμε τους καουμπόηδες να μας λένε οτι μέχρι και η δολοφονία αρχηγού κράτους δικαιολογείται ‘για την προστασία των αμάχων’, κάτι που είναι παράνομο με βάση τη διεθνή νομοθεσία τους. Μήπως έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανένα? Κανένα από τα σοβαρά και ‘έγκυρα’ ΜΜΕ δε θέτει ένα ερώτημα καν για το πόσο νόμιμα είναι όλα αυτά, η Ρωσία συνεχίζει τα καραγκιοζλίκια, και κάποιοι προοδευτικοί χειροκροτούν.

    Τρελλός η όχι πάντως ο Καντάφι μερικές φορές χτυπάει διάνα σε ομιλίες του, όπως στον ΟΗΕ το 2009 που αποκαλούσε το Συμβούλιο Ασφαλείας ‘Συμβούλιο Τρομοκρατίας’ που έχει το ελεύθερο να εξαπολύει πολέμους εναντίον μικρών εθνών με το ‘κύρος’ μιας χούφτας Μεγάλων Δυνάμεων με πυρηνικά.
    Ή η ομιλία του στον Αραβικό Σύνδεσμο πριν 3 – 4 χρόνια όταν ρωτούσε τους υπόλοιπους τί εννοούν με την απαίτηση για ‘επιστροφή του Ισραήλ στα σύνορα του 1967’
    “Δηλαδή από το 1948 ως το 1967 ήταν όλα καλά και τα αποδεχόμαστε? Σε λίγο θα μας πείτε οτι αν το Ισραήλ εξαπολύσει έναν καινούριο πόλεμο θα απαιτούμε να επιστρέψει στα σύνορα του 2008 και τότε όλα θά’ναι καλά και θα το αναγνωρίσουμε.”
    Σωστός!

  13. C3TM says:

    Φερμ μου φαίνεται ότι παραείσαι απαισιόδοξος. Ο βασικός παράγοντας της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής είναι το εσωτερικό public opinion. Αν το public opinion είναι κατά του πολέμου σε βαθμό που να απειλεί το κόμμα ή τον πρόεδρο τότε τα σχέδια αλλάζουν. Αυτό μπορεί να έχει πολύ σημαντικά αποτελέσματα, πχ. το 73 το αμερικάνικο κογκρέσο πέρασε το War Powers Resolution που περιόριζε την αυθαίρετη εμπλοκή αμερικάνικων δυνάμεων από τον πρόεδρο στους δύο μήνες. Ενώ το σύνταγμα τοποθετεί τον πρόεδρο σαν αρχηγό των ενόπλων δυνάμεων και του δίνει τη δύναμη να στέλνει τον στρατό παντού και χωρίς έλεγχο από κανένα σώμα, τότε τον περιόρισαν στους δύο μήνες. Δεν έχει εξεταστεί αν στέκει συνταγματικά βέβαια αλλά οι πρόεδροι υπάκουσαν για να αποφύγουν το πολιτικό κόστος μιας μάχης με το κογκρέσο. Για να παραμείνουν στρατεύματα παραπάνω από δύο μήνες χρειάζεται πλέον αναγκαστικά κήρυξη πολέμου από το κογκρέσο.

    Αν ο Μιλόσεβιτς το ήξερε αυτό και κράταγε λίγο παραπάνω υπάρχει σημαντική περίπτωση ο Κλίντον να αναγκαζόταν να υποχωρήσει. Αλλά τέλος πάντων, δε θέλω να πω ότι το οποιοδήποτε αντιπολεμικό κίνημα θα μπορούσε να αλλάξει ή να σταματήσει τον ιμπεριαλισμό για πάντα. Αυτό είναι εντελώς ρεφορμιστικό. Όσο υπάρχει καπιταλισμός παγκοσμίως θα υπάρχει και ιμπεριαλισμός. Τα πράγματα αλλάζουν όμως, και όπως ξεφτιλίστηκε ο Ρεπουμπλικάνικος επεμβατισμός της “ασφάλειας” θα ξεφτιλιστεί και ο Δημοκρατικός του “ανθρωπισμού”.

    Αυτό που φοβάμαι εγώ είναι η Ευρωπαϊκή εμπλοκή που ξεθάρρεψε αρκετά μετά το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Μπορεί μεν να συμμετείχαν και τότε όμως αλλά τώρα η εμπλοκή τους πρωτοστατεί. Τόσα χρόνια έπρεπε να αρχίσει να δαγκώνει το μπουλντόγκ αμερική για να γαβγίσει και η Βρετανία. Τώρα μου φαίνεται ότι δάγκωσαν όλοι μαζί. Να είναι αυτό δείγμα πολεμικού ιμπεριαλισμού και από την Ευρωπαϊκή Ένωση στο μέλλον; Ή θα ξεκινήσουν πάλι κόντρες πάνω στον κλασσικό άξονα Αγγλία-Γαλλία (Αμερική) ενάντια Γερμανίας και συμμάχων; Η Γερμανία που απείχε από τους βομβαρδισμούς τι δείχνει; Και προσέξτε, για την αποχή τους διαμαρτυρήθηκαν έντονα οι κέντρο-αριστεροι.

    http://af.reuters.com/article/libyaNews/idAFLDE72I0AE20110319

    Αναρωτιέμαι και για το κόστος σε λαϊκή οργή που σίγουρα υπολογίζουν Βρετανία και Γαλλία. Όπως φαίνεται, η προπαγάνδα για τη Λιβύη λειτουργεί και σε Αραβικούς πληθυσμούς. Αφού τους συνήθισαν στον δικτατορικό έλεγχο με δικτάτορες στο μοντέλο Νάσσερ που όμως αντί να λειτουργούν αντι-ιμπεριαλιστικά και “πατριωτικά” λειτουργούσαν πουλημένα, όλη αυτή η λαϊκή οργή εκφράζεται και απέναντι στον Καντάφι που είναι αυθεντικός Νασσερικός και όχι γιαλαντζί. Οι ισλαμιστές λοιπόν που είναι αντι-κανταφικοί γιατί ο Καντάφι δεν ήταν ισλαμιστής επιπέδου ταλιμπάν δε θα πάνε να βομβαρδίσουν τον υπόγειο του Λονδίνου αυτή τη φορά. Οι αριστεροί τρομοκράτες είναι μπερδεμένοι. Μόνοι οι Αφρικανοί καταλαβαίνουν τι γίνεται αλλά αυτοί δεν μετράνε δυστυχώς. Άρα είναι μια πολύ ασφαλής επέμβαση για τον Ευρωπαϊκό ιμπεριαλισμό. Ούτε βόμβες, ούτε προβλήματα με το public opinion θα έχουν.

    Εντωμεταξύ ο λόγος της επέμβασης δεν είναι τόσο απλός. Δε θα διάλεγαν τυχαία τη Λιβύη για προτεκτορατοποίηση όσο αδύνατη και να ήταν. Εγώ βλέπω το ρόλο του Καντάφι σε μια πιθανή ανεξαρτητοποίηση της Αφρικής σαν μεγαλύτερο αγκάθι. Αφρικανική νομισματική κοινότητα; Απαπα. Αυτό ακριβώς λένε λίγο πολύ και οι ίδιοι οι “εξεγερμένοι”. “Παίρνει τα λεφτά μας και τα δίνει στους μαύρους.” Προτιμούν διανομή τύπου εμιράτου άραγε; Μάλλον είναι οι “μαύρες” δυνάμεις του φανατικού ισλαμισμού που προτιμούν μια Ummah παρά την ανεξαρτητοποίηση της ηπείρου. Φρόντισαν άλλωστε οι κωλοιεραπόστολοι και των δύο πλευρών ώστε να είναι μοιρασμένη και σ’αυτό το ζήτημα η Αφρική.

  14. φερμ says:

    Kαταρχήν δεν είπα εγώ οτι η Λιβύη διαλεχτηκε γιατι ήταν ο πιο “εύκολος” ή “αδύνατος” στόχος. Το αντίθετο συμβάινει. Η Λιβύη ήταν παντα ενα “αγκάθι” στη περιοχή της μεσογείου που μπορούσε να παίξει καθοριστικό ρόλο σε μια συμμαχία μεταξύ χωρών της λατινικής αμερικής, χωρών της αφρικής και της ευρύτερης περιοχής της μέσης ανατολής. Χώρια την υποστήριξη του καθεστώτος Καντάφι σε εθνικο απελευθερωτικά κινήματα και οργανώσεις που εχουν χαρακτηριστεί απο το σύστημα ως “τρομοκρατικές”.
    Πράγματι οι διαθέσεις της κοινής γνώμης παίζουν παντα καθοριστικό ρόλο όσον αφορά την επιτυχία ή οχι των σχεδίων του συστήματος και ο βαθμός συνειδητοποίησης καθορίζει την εκβαση της κοινωνικής πάλης. Ομως δυστυχώς δε ζούμε την εποχή που ξεσπούσε η ρώσικη επανάσταση και αργότερα η ισπανική ούτε καν στο 73!
    Νομίζω όμως οτι παρά τις τελευταίες εξελίξεις που δηχνουν οτι οχι μονο ο βαθμός συνειδητοποίησης του κόσμου δεν είναι ικανός να διαμορφώσει σοβαρό αντισυστημικό κίνημα με προοπτική ανατροπής και αλλαγής αλλά ακόμα και δημιουργίας αντιπολεμικού κινήματος – όπως υπήρχε πρίν λίγα χρόνια- περιμένουμε το πλήρωμα του χρόνου να ερθει να αποδόσει δικαιοσύνη, αφου “τελειώσει η επέμβαση”. Αυτά όμως είναι αστειότητες.
    Χρεος καθε πολιτικής ομαδας ή ανεξάρτητου που θέλει να αυτοαποκαλείται “ριζοσπάστης”, είναι καταρχήν η αντισυστημική αλλαγή και η αποτροπή των σχεδίων της κυριαρχίας του διεθνοποιημένου συστήματος, είτε αυτά εκφράζονται μεσα απο το στρατιωτικό βραχίονα της υπερεθνικής ελίτ, είτε μεσα απο τους θεσμούς που μας ενσωματώνουν “ομαλά” στο διεθνοποιημένο οικονομικό/πολιτικό σύστημα, Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Διεθνής Τράπεζα Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου, Ευρωπαική Ενωση.
    Τώρα αν σε κάποιους αρκεί για να είναι “αισιόδοξοι” οτι κάποιοι στα κιτάπια τους θα γράψουν – εκ των υστέρων- για τους δολοφονημένους αφρικανούς , αφού εχει αλλάξει το καθεστώς καντάφι καταλήγοντας σε ενα καθεστώς τύπου Σαουδικής Αραβίας, ε για μενα και πολούς άλλους αυτό φυσικά δεν αρκεί.

  15. C3TM says:

    Και τι να κάνω ρε φερμ; Να τα βάψω μαύρα; Προς το παρών προσπαθώ να εστιάζω στα θετικά που μπορούν να βγουν απ’ την κάθε κατάσταση. Συγκεκριμένα για τη Λιβύη δε μπορούμε να κάνουμε τίποτα πιο ουσιαστικό από το να παλεύουμε την προπαγάνδα είτε στο internet είτε στον άμεσο κοινωνικό μας περίγυρο. Προς το παρών μαζικές οργανώσεις με τα χαρακτηριστικά που θα ήθελα εγώ για να έχουν σοβαρές προοπτικές για τη μεγάλη αλλαγή δεν υπάρχουν και όπως το βλέπω θα περάσει καιρός μέχρι να δημιουργηθούν.

    Τι προτείνεις πέρα απ’ αυτό;

    • φερμ says:

      Οχι να μη τα “βάψεις μαύρα” -οτι κι αν σημαίνει αυτό – η ιντερνετική παρέμβαση είναι πολυτιμότερη απο ποτέ και οφέιλουμε όλοι μας – προσωπική μου άποψη – να προχωρήσουμε σε κάτι πιο συλλογικό όσον αφορά την αντιπληροφόρηση. Γι αυτό άλωστε και προσπάθησα να προωθήσω τη κουβέντα για το “τι αντιπληροφόρηση θέλουμε” μήπως και ξεκινήσει κάτι σε σωστες βάσεις.
      Φανταστείτε λοιπόν όλη αυτή τη δουλεία που εχει γίνει απο κάποια παιδιά εδώ μεσα και που πολλοί απο μας συνεχίζουμε και σπαταλάμε χρόνο και διάθεση – και εγω μαζί – σε στημένες ανταλλάγές στο ιντιμιντια, να δουλεύαμε συλλογικά σε ενα κεντρικό σάιτ πραγματικής αντιπληροφόρησης.
      Σε πόσα άτομα και συλογικότητες θα εδινε “πνοή” αυτή η κίνηση!!
      Τι στραπάτσο θα πάθεναι ο ρεφορμιστικός χώρος που συντηρεί τα δυο ιντι!
      Το ενα σκέλος του “τι προτείνει” ο φερμ είναι λοιπόν αυτό: η δημιουργία ενος αντισυστημικού/ριζοσπαστικού μεσου (αυτό είναι ομως θέμα κουβέντας στη σχετική σελίδα που θα τοποθετηθώ αργότερα αν και σε γενικές γραμές εχω ξεκαθαρίσει τη θέση μου)
      και το δεύτερο σκέλος του “τι προτείνει” ο φερμ, αφορά τις αιτίες αποτυχίας των παλαιότερων κοινωνικών θεωρήσεων, αντισυστημικών και ρεφορμιστικών στρατηγικών και πως μπορούμε να χτίσουμε ενα νεο αντισυστημικό κίνημα που να συνθέτει τα θετικά στοιχεία των παραδοσιακών προταγμάτων και θεωρήσεων αλλά και να τα υπερβαίνει εντάσοντάς τα σε μια συγκεκριμένη πολιτική πρόταση για καθολική ανατροπή του υπάρχοντος συστήματος. Και το δεύτερο σκέλος είναι θέμα που αφορά τη σελίδα “Γενική Συζήτηση”.

  16. Ομάρ Μουχτάρ says:

    πλάκα πλάκα καιρό έχουν να με κόψουν εκεί μέσα, ενώ παραδόξως κόβουν κάτι φανατίκλες ‘@’ και ‘Kill gaddafies’ όταν το παραχέζουν με απειλές και τσαμπουκάδες. Η μεγάλη λογοκρισία έπεσε στην αρχή των βομβαρδισμών, γι’αυτό και πολλοί προφανώς τα παράτησαν (Ορέστης κτλ). Δεν είναι τυχαίο βέβαια κι οτι τα ελληνικά ΜΜΕ (όταν βλέπω σπάνια δηλαδή), τη στιγμή που η χώρα έχει μετατραπεί σε ΝΑΤΟϊκό αεροδρόμιο, παρουσιάζουν τη Λιβύη…10ο θέμα, σαν να γίνεται πόλεμος κάπου στην Ινδοκίνα μακρυά..

    • C3TM says:

      Είναι μέχρι να πείσεις ένα λογοκριτή. Μετά σε αφήνει στη βάρδια του. Εσύ μάλλον έπεισες και τον μεγάλο και άλλαξε το ψαλίδι. Έχει συμβεί πολλές φορές.

      https://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1284700#1285451

      Αυτό το είδες; Είναι απ’ τις σπάνιες φορές που έχει περάσει τόσο χοντρή μπηχτή για τη ΣΟ. Είμαι εντυπωσιασμένος σου λέω. Κυρίως γιατί σχεδόν το ίδιο πράγμα είχα γράψει εγώ πριν χρόνια και έγινε η αφορμή να φτιάξω το blog για τη λογοκρισία στο indymedia.

  17. Tελικα, C3TM, το αρχικο κειμενο που εβαλες δεν εκανες τη μεταφραση. Δε μιλαω αγγλικα, γιαυτο το λεω.

  18. Στο αρχικο κειμενο δεν εγινε μεταφραση, και ειναι ενδιαφερον απο οσο μπορεσα να καταλαβω απο το μεταφραστικο της google, που βγαζει μεταφραση αλλα αντι αλλων

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s