Το ‘ολοκαύτωμα’ της Μιζουράτα αφορμή για κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας

Σε έναν αξιοζήλευτο συγχρονισμό με την ανακοίνωση των Ομπάμα/Κάμερον/Σαρκοζύ (ή αλλοιώς ‘διεθνής κοινότητα’) για την επιδιωκόμενη αλλαγή καθεστώτος στη Λιβύη και την κλιμάκωση των βομβαρδισμών (με σκοπό να πληγούν οι υποδομές και να αυξηθεί η πίεση στον Καντάφι) άρχισε να ξεδιπλώνεται με μεγαλύτερη ένταση και η εκστρατεία παραπληροφόρησης του κοινού σχετικά με την κατάσταση στη Μιζουράτα. Σε αγαστή σύμπνοια τα ΜΜΕ, η Χίλλαρυ Κλίντον…και έλληνες προοδευτικοί, ελευθεριακοί και λοιποί ερωτευμένοι με τους απελευθερωτικούς Τόμαχωκ ,στην προσπάθειά τους να δικαιολογήσουν τα επόμενα βήματα της φονικής εισβολής, κραυγάζουν για τις απίστευτες σφαγές που διαπράττει ο λιβυκός στρατός, τους αδιάκριτους βομβαρδισμούς, τα χιλιάδες θύματα, τις βόμβες διασποράς. (πάντα σύμφωνα με ισχυρισμούς των ανταρτών που ως γνωστόν έχουν αποδειχθεί εξαιρετικά φιλαλήθεις).Με βάση το γνωστό σενάριο που το έχουμε ξαναδεί αυτούσιο στο Κοσσυφοπέδιο, οι αντάρτες όταν μάχονται μέσα στις πόλεις με αντιαρματικά (φρέσκες παραλαβές Milan από το Κατάρ), αντιαεροπορικά, όλμους κτλ δεν θέτουν ποτέ σε κίνδυνο ζωές αμάχων, σε αντίθεση με τον λιβυκό στρατό που όταν τους αντιμετωπίζει διαπράττει ‘γενοκτονία’.

Ως εκ θαύματος επίσης, δεν ακούμε ποτέ για απώλειες από την πλευρά των ανταρτών, επειδή προφανώς μετά θάνατον μετατρέπονται χωρίς εξαιρέσεις σε ‘αμάχους’.

(Για απώλειες αμάχων στη δυτική Λιβύη ούτε λόγος φυσικά, αυτούς τους αναφέρει μόνο η αναξιόπιστη ‘state-controlled Libyan TV’ κι όχι τα πλήρως ανεξάρτητα διεθνή δίκτυα ‘ενημέρωσης’)

Ας δούμε όμως μερικά στοιχεία που δίνει η ίδια η Human Rights Watch (10 Απριλίου) για το ολοκαύτωμα στη Μιζουράτα.

Στην αναφορά της αναφέρει οτι από τις 19 Φεβρουαρίου έχουν καταγραφεί 257 νεκροί και 949 τραυματίες, εκ των οποίων οι τραυματίες ‘περιλαμβάνουν 22 γυναίκες και 8 παιδιά’. (http://www.hrw.org/en/news/2011/04/10/libya-government-attacks-misrata-kill-civilians)

Στην ίδια έκθεση διευκρινίζει (πάλι καλά) οτι «η Human Rights Watch δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει τους αριθμούς που έδωσαν οι γιατροί ούτε να καθορίσει σε ποιό βαθμό ήταν υπεύθυνες οι κυβερνητικές δυνάμεις ή οι αντάρτες μαχητές για τις απώλειες αμάχων.»

Σε μια πόλη δηλαδή περίπου 350.000 κατοίκων επιβεβαιώνονται 257 νεκροί από εχθροπραξίες μεταξύ ανταρτών (που με τις πλάτες του ΝΑΤΟ αρνούνται οποιαδήποτε πρόταση για ειρήνευση και διαπραγματεύσεις) και του λιβυκού στρατού.

Ο αριθμός 22 γυναίκες τραυματίες σε σύνολο 949 (όπως και 8 παιδιά) μόνο εσκεμμένες μαζικές σφαγές δεν αποδεικνύει, αλλά αυτό φυσικά δεν πρόκειται να αποθαρρύνει κανέναν πρόθυμο πολεμοχαρή ‘προοδευτικό’ από το να κάνει επείγουσες εκκλήσεις για περισσότερους βομβαρδισμούς για να…σωθούν οι άμαχοι.

Μία άλλη σημαντική πτυχή της προπαγανδιστικής εκστρατείας είναι και οι εγκλωβισμένοι ξένοι μετανάστες, εργαζόμενοι που χρήζουν εκκένωσης από τη Λιβύη. Οποιοσδήποτε με κοινή λογική μπορεί να καταλάβει οτι οι άνθρωποι αυτοί έχουν εγλωβιστεί εν μέσω διασταυρούμενων πυρών, για να μην αναφέρουμε και τις χιλιάδες Κινέζων και άλλων που εγκατέλειψαν τη χώρα λόγω των απειλών και των καθαρά ξενοφοβικών επιθέσεων που δέχονταν μετά τις 17 Φεβρουαρίου από ομάδες ατάκτων ‘εξεγερμένων’. Για κάποιο λόγο οι λεπτομέρειες αυτής της ξενηλασίας αποσιωπήθηκαν από τα δυτικά ΜΜΕ, αφήνοντας να αιωρείται η εντύπωση οτι εγκατέλειπαν τη χώρα…για να σωθούν από το στρατό της (όταν Έλληνες πχ είχαν εγκλωβιστεί στις εγκαταστάσεις που δούλευαν και δέχονταν επιθέσεις κανείς δε μπήκε στον κόπο να διευκρινίσει ποιοί ακριβώς ήταν αυτοί που τους απειλούσαν).

Το ενδεχόμενο οι ενάρετοι, δημοκράτες και φιλαλήθεις αντάρτες να θέτουν σε κίνδυνο τις ζωές αμάχων Λίβυων ή μεταναστών εργαζομένων με τις ενέργειές τους προφανώς και δεν εξετάζεται καν.

Ως συνήθως τέτοιου είδους ‘ενοχλητικές’ λεπτομέρειες περνάνε στα ψιλά γράμματα. Ο ανταποκριτής του Independent περιγράφει τις συνθήκες υπό τις οποίες ζουν όσοι έχουν συγκεντρωθεί σε καταυλισμό στο λιμάνι της Μιζουράτα και αναφέρει κι αυτά:

(το ρεπορτάζ ως συνήθως μονόπλευρο, και με εμφανή προσπάθεια να υποβαθμιστούν οι μαρτυρίες των προσφύγων)

«Αλλά δεν ήταν μόνο το καθεστώς που αυτοί οι άνθρωποι και οι οικογένειές τους έμαθαν να φοβούνται. Κάποιοι από τους διαμένοντες στον καταυλισμό Ghafr Ahmed, κυρίως από Αίγυπτο, την υποσαχάρια Αφρική και το Μπαγκλαντές, έχασαν τη ζωή τους σε συγκρούσεις με τις δυνάμεις των επαναστατών που ελέγχουν περιοχές την πολιορκούμενης πόλης. Άλλοι είχαν συλληφθεί και κατηγορήθηκαν ως μισθοφόροι.»

«Την μέρα μετά τους θανάτους, ο Patrick Kwesi απ’τη Γκάνα που εργαζόταν σε πετρελαϊκή εταιρία, είπε στον Independent: ‘ έχουμε ελάχιστο φαγητό εδώ και υπάρχουν άρρωστοι άνθρωποι χωρίς φάρμακα, είναι βάρβαρο να αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι μ’αυτόν τον τρόπο. Αυτοί οι επαναστάτες δεν ήθελαν να μας ακούσουν. Απλώς άνοιξαν πυρ, ένας άντρας δίπλα μου πυροβολήθηκε στο στήθος, δεν έκανε τίποτα. Μας αντιμετωπίζουν άσχημα κι από τις δύο πλευρές. Δεν μπορούμε να υπερασπιστούμε τον εαυτό μας κι αυτοί οι άνθρωποι από τη Μιζουράτα το γνωρίζουν.»

http://www.independent.co.uk/news/world/africa/a-desperate-escape-by-sea-for-misratas-terrified-refugees-2268610.html

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

9 Responses to Το ‘ολοκαύτωμα’ της Μιζουράτα αφορμή για κλιμάκωση της ιμπεριαλιστικής εκστρατείας

  1. Αμερικανικές ΜΚΟ: εκπαιδεύοντας τους αντιφρονούντες σε Μ. Ανατολή – Β. Αφρική
    Οι Αμερικανοί χρηματοδοτούσαν με δισεκατομμύρια δολάρια τη στρατιωτική μηχανή δεσποτικών αραβικών καθεστώτων και αντιτρομοκρατικές δράσεις, ταυτόχρονα όμως, δημοσιεύουν οι «Νιου Γιορκ Τάιμς», εκπαίδευαν και χρηματοδοτούσαν οργανώσεις βάσης -ουσιαστικά αντιφρονούντων- στο πλαίσιο προγραμμάτων εκδημοκρατισμού.
    Από διπλωματική αλληλογραφία που διέρρευσε μέσω WikiLeaks, αλλά και από συνεντεύξεις που έκαναν οι «Τάιμς» της Νέας Υόρκης, αποκαλύπτεται ότι το Κίνημα Νεολαίας της Αιγύπτου 6η Απριλίου, το Κέντρο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Μπαχρέιν, αλλά και ακτιβιστές, όπως ο ηγέτης της νεολαίας στην Υεμένη Εντσάρ Καντχί εκπαιδεύτηκαν και πήραν χρηματοδότηση από θεσμούς όπως το Διεθνές Ρεπουμπλικανικό Ινστιτούτο και το Εθνικό Δημοκρατικό Ινστιτούτο -διατηρούν χαλαρούς θεσμούς με το Ρεπουμπλικανικό και το Δημοκρατικό Κόμμα των ΗΠΑ, αντίστοιχα- και από το Φρίντομ Χάους, μια μη κερδοσκοπική οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που χρηματοδοτείται κυρίως από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Τα δύο πρώτα ινστιτούτα χρηματοδοτούνται μέσω της Εθνικής Δωρεάς για τη Δημοκρατία (National Endowment for Democracy) που συστήθηκε το 1983 για να προωθήσει δράσεις υπέρ του εκδημοκρατισμού αναπτυσσόμενων χωρών. Λαμβάνει ετησίως από το Κογκρέσο 100 εκατ. δολάρια.
    Οι υπό εκκόλαψη επαναστάτες εκπαιδεύτηκαν στον τόπο τους αλλά και στις ΗΠΑ. Πολλοί π.χ. παρακολούθησαν σεμινάριο τεχνολογίας και νέων μέσων για την προώθηση της δημοκρατίας, που έγινε το 2008 στη Νέα Υόρκη, με χορηγούς μεταξύ άλλων την Google, το Facebook, το MTV, τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Κολούμπια και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.
    «Εκτιμήσαμε τη βοήθειά τους… αλλά ξέρουμε ότι ταυτόχρονα εκπαίδευαν τις υπηρεσίες κρατικής ασφάλειας που μας τρομοκρατούσαν και μας φυλάκιζαν», λέει ο Μπάσεμ Φάτχι του κινήματος της 6ης Απριλίου. Ενίοτε πάντως, όσα μέλη τέτοιων μη κυβερνητικών οργανώσεων αντιφρονούντων συναινούσαν στην εκπαίδευσή τους από Αμερικανούς, γίνονταν μαύρα πρόβατα για τους ομοϊδεάτες τους. Τηλεγράφημα της αμερικανικής πρεσβείας (2009) δείχνει ότι ο εκ των ηγετών της εξέγερσης του Ιανουαρίου, Αχμέντ Μάχερ, και άλλοι κατηγορήθηκαν από πολλά μέλη της 6ης Απριλίου για «προδοσία» εξαιτίας της σχέσης τους με το Φρίντομ Χάους, που το περιέγραφαν ως «σιωνιστική οργάνωση».

  2. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Ναι, υπάρχουν πολλές τέτοιες πληροφορίες στο δίκτυο για το ‘διπλό παιχνίδι’ που παίζουν αμερικανικές υπηρεσίες σε σχέση με τα διάφορα κινήματα στη Μέση Ανατολή, το ρόλο του Freedom House, του National Endowment for Democracy, του Movements.org (χρηματοδότηση από State Department για νεολαιϊστικα κινήματα για τη δημοκρατία), πλατφόρμες ‘social media’ που διακινούσαν δήθεν πληροφορίες-ράδιο αρβύλα από Ντουμπάι και Ουάσιγκτον αντί Τρίπολης και Βεγγάζης και άλλα τέτοια.
    Το κείμενο από πάνω το έγραψα βασιζόμενος στα απλά δεδομένα που δίνουν τα ίδια δυτικά ΜΜΕ και οργανώσεις όπως η Human Rights Watch, που ενώ μπορεί κάποιος με τα μάτια του να διαπιστώσει οτι η κατάσταση δεν είναι τόσο μονόπλευρη όπως την παρουσιάζουν, επιμένουν να τα διαστρεβλώνουν με κραυγαλέους τίτλους με σκοπό να δικαιολογήσουν τον πόλεμο.
    Παρολ’αυτά κάποιος στα κρυμμένα του ίντυ ζητάει να κρυφτούν από τη ΣΟ (ναι, κατάφερα να τα βάλω στην ενημέρωση για Λιβύη) επειδή λέει ‘κάνουν παιχνίδι εντυπώσεων οι Κανταφικοί σε ένα κινηματικό μέσο’! Ενώ προφανώς τα άρθρα copy-paste από enet.gr για ‘σφαγές του Καντάφι’ αποτελούν την πολιτικά ορθή ενημέρωση!
    Έχω την εντύπωση οτι κάποιοι ελευθεριακοί-αναρχικοί-προοδευτικοί κτλ έχουν εξελιχθεί στους πιο πολεμοχαρείς του δυτικού ιμπεριαλισμού στις μέρες μας…

  3. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Κι ένα άρθρο του Κώστα Μάρκου από το Πριν σχετικά με τη στάση της ελληνικής Αριστεράς (ακόμα και το Πριν φυσικά είχε αρκετά διφορούμενη στάση στο θέμα της Λιβύης, αλλά πολύ πιο ξεκάθαρη όσον αφορά την επέμβαση των ιμπεριαλιστών).

    Η επέμβαση στη Λιβύη και οι «ίσες αποστάσεις»

    Ο καιροσκοπισμός ανώτατο στάδιο του «ευρωπαϊκού ανθρωπισμού». Μεγάλα τμήματα της ευρωπαϊκής Αριστεράς εμφανίζονται σαν εξαρτήματα των αστικών τους τάξεων. Επικροτούν ή καταδικάζουν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις ανάλογα με τη θέση των κυρίαρχων αστικών δυνάμεων.
    Στην προβοκατόρικη ερώτηση του γερμανικού περιοδικού Ντερ Σπίγκελ (τ.13/28.3.11, σελ. 84), «μεσιέ, είστε ευχαριστημένος με τον πόλεμό σας;» κατά της Λιβύης, ο γάλλος νεοσυντηρητικός φιλόσοφος Μπερνάρ-Ανρί Λεβί, απαντά με ανάλογα προβοκατόρικο ύφος: «Αυτό δεν το ονομάζω πόλεμο. Ο Καντάφι είναι αυτός που κάνει πόλεμο». Στην ερώτηση, «πώς ονομάζετε τότε, αυτό που κάνουν τα βομβαρδιστικά των συμμάχων» στη Λιβύη, ο φανατικός υποστηρικτής των «στρατιωτικών επεμβάσεων υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», απαντά ότι «τα βομβαρδιστικά εμποδίζουν τον Καντάφι να κάνει τον πόλεμό του».
    Μπον βιβέρ στα γιοτ μεγιστάνων, γνωστός κυνικός και καθαρός καιροσκόπος με φιλοσοφικό μανδύα, ο πρώην μαοϊκός και από τους ιδρυτές των «Νέων Φιλοσόφων» που ήθελαν να αναδομήσουν τον Μαρξ, ήταν ο ίδιος που όταν η Γαλλία διαφώνησε με την επέμβαση στο Ιράκ, τάχθηκε κατά του πολέμου. Πρόκειται για καθαρή περίπτωση αυλικού διανοούμενου. Χθες του Σιράκ, σήμερα του Σαρκοζί, αύριο, πολύ πιθανόν, του Στρος Καν.
    Ένα μεγάλο μέρος της γαλλικής και ευρωπαϊκής Αριστεράς διακατέχεται από το ίδιο σύνδρομο εξάρτησης από τη γαλλική ή την ευρωπαϊκή αστική τάξη. Ο Ζαν Λικ Μελανσόν, συμπρόεδρος στο Μέτωπο της Αριστεράς με τον Πιερ Λοράν (γ.γ. του Γαλλικού ΚΚ) και αρχηγός του Αριστερού Κόμματος, που αποσκίρτησε από το Σοσιαλιστικό Κόμμα λόγω της αντίθεσής του με το Ευρωσύνταγμα, τάχθηκε με φανατισμό υπέρ της ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Λιμπερασιόν, χρησιμοποίησε τα εξής επιχειρήματα: «Υποστηρίζω, λοιπόν, την ιδέα να συντριβεί ο τύραννος ώστε να μη μπορέσει να συντρίψει την επανάσταση. (…) Ασφαλώς και υπάρχει ένας κίνδυνος κλιμάκωσης, αλλά φοβάμαι ακόμη περισσότερο τον κίνδυνο σφαγής». Ήταν κι αυτός κατά της επέμβασης στο Ιράκ. Τότε, ο Σαντάμ ήταν λιγότερο τύραννος, διότι έτσι πίστευε ο Ζακ Σιράκ ή ίσως, διότι αυτό συνέφερε στο «γαλλικό έθνος».

    Ο γερμανός ευρωβουλευτής του Ντι Λίνκε, Λόταρ Μπίσκι, στέλεχος και πρώην πρόεδρος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και πρόεδρος της Ομάδας της Ευρωπαϊκής Ενωτικής Αριστεράς/Αριστερά των Πρασίνων των Βορείων Χωρών (GUE – NGL), υπερψήφισε, μαζί με δέκα ακόμη αριστερούς ευρωβουλευτές, κοινό ψήφισμα των Δεξιών, Σοσιαλιστών και Πρασίνων της ευρωβουλής, που καλούσε ανοιχτά στην απαγόρευση των πτήσεων «με κάθε μέσο», σε στρατιωτική βοήθεια και διπλωματική αναγνώριση του λιβυκού «Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου» (ωστόσο, θα πρέπει να τονίσουμε ότι 15 αριστεροί ευρωβουλευτές καταψήφισαν το ψήφισμα –μεταξύ αυτών και του ΚΚΕ– και δυο απείχαν). Όπως η γερμανική αστική τάξη, έτσι και ο Λόταρ Μπίσκι, ήταν κατά της επέμβασης στο Ιράκ. Ο ίδιος μάλλον προεξοφλούσε τη συμφωνία της γερμανικής αστικής τάξης στην επέμβαση κατά της Λιβύης. Έπεσε έξω. Όμως, ποτέ δεν είναι αργά, όπως θα φανεί παρακάτω.
    Φαίνεται ότι η ευρωπαϊκή Αριστερά που ήταν υπέρ της ζώνης απαγόρευσης πτήσεων «με κάθε μέσο», όταν αυτά τα μέσα πήραν τη μορφή βομβαρδισμών, φοβήθηκε τις αιματηρές συνέπειές τους.
    Έτσι, όταν άρχισαν οι βομβαρδισμοί, το ΚΕΑ εξέδωσε –χωρίς αντιρρήσεις από τον Μπίσκι και τους άλλους συντρόφους του ΣΥΝ– μια χλιαρή ανακοίνωση αντίθεσης, διότι «δεν θα φέρουν την ειρήνη» (υπάρχουν και βομβαρδισμοί που φέρνουν την ειρήνη;) και, φυσικά, χωρίς καμία πολιτική αιχμή κατά της ΕΕ ή της Γαλλίας που πρωτοστατούσε. Ο Μπερνάρ–Ανρί Λεβί αποδεικνύεται πιο συνεπής.
    Στην Ελλάδα, η Ένωση Οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ (ΕΟΣ), η οποία στην ιστοσελίδα της επιτίθεται κατά του Πριν, του Γ. Δελαστίκ, του ΝΑΡ, του ΕΕΚ και της Αλ. Παπαρήγα, υποστηρίζει την επέμβαση με μια αξιοθρήνητη εκδοχή της «εκμετάλλευσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων», φέρνοντας ως παράδειγμα τη ναυμαχία του Ναυαρίνου (!) που κατατρόπωσε τον οθωμανικό στόλο και διερωτώμενη εάν η ελληνική Αριστερά θα είχε πρόβλημα σε περίπτωση που στο Γράμμο – Βίτσι επενέβαιναν τα αεροπλάνα της «ιμπεριαλιστικής ΕΣΣΔ» (βλ. enosy.blogspot.com, Δευτέρα 21 Μαρτίου).
    Τι να πρωτοαπαντήσει κανείς σε κάποιον που ταυτίζει τον ΔΣΕ με το Μεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο της Λιβύης, την ΕΣΣΔ με τη Γαλλία του Σαρκοζί και τον Ιμπραήμ με τον Καντάφι;
    Στο όνομα της «υπεράσπισης της επανάστασης» ή «της εξέγερσης» στη Λιβύη, πολλά και διαφορετικά τμήματα της Αριστεράς μόλις που έκρυβαν την ανοχή τους στην ιμπεριαλιστική επέμβαση. Χαρακτηριστική περίπτωση, 13 στελέχη του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ (μεταξύ αυτών οι Σίσσυ Βωβού, Χρήστος Λάσκος και Δημοσθένης Παπαδάτος -Αναγνωστόπουλος), τα οποία κρατούν τις κλασικές ίσες αποστάσεις, σε άρθρο τους στην Αυγή (26/3/11) με το χαρακτηριστικό τίτλο, «Ούτε Καντάφι – ούτε βομβαρδισμοί».

    Επίσης, ανακάλυψαν ότι «η εντολή του ψηφίσματος του ΟΗΕ είναι η σωτηρία των αμάχων και όχι η ανατροπή του καθεστώτος», ενώ τους «κατέπληξε ο βαθμός ασυδοσίας των βομβαρδισμών, όπου όποιος ήθελε βομβάρδιζε ό,τι ήθελε, χωρίς συνεννόηση μεταξύ τους»! Και επειδή «το επίδικο στην ουσία είναι η αντίσταση και η εξέγερση», θεωρούν ως «θεμιτή την παροχή όπλων στους εξεγερμένους για να βοηθηθούν να ανατρέψουν το καθεστώς».

    Δεν τους προβληματίζει ότι το ίδιο προτείνει ο Μπ. Ομπάμα και ο Ντ. Κάμερον; Μόνο στο τέλος αναρωτιούνται «το τι εκπροσωπούν οι εξεγερμένοι και ιδιαίτερα η ηγεσία τους». Ειδικά το δεύτερο είναι, όχι «ένα άλλο μεγάλο θέμα», όπως λένε, αλλά το θέμα για το οποίο όλη η Αριστερά θα έπρεπε να αναρωτηθεί πριν πάρει θέση υπέρ ή κατά των βομβαρδισμών. Οι ίδιοι αφήνουν να εννοηθεί ότι πρόκειται για «αλλαγή φρουράς των μεγαλοστελεχών του Καντάφι που ξαφνικά έγιναν αντικαθεστωτικοί». Και δεν έχουν άδικο.

    «EΠANAΣTAΣEIΣ» ΛAΘOΣ ΔIAΓNΩΣH

    ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΞΕΓΕΡΣΗ
    Πέρα από τις προαναφερθείσες απόψεις, και ορισμένα τμήματα της επαναστατικής, της αντικαπιταλιστικής ή της ριζοσπαστικής Αριστεράς, αλλά και της αυτονομίας, υποβάθμισαν την αντίθεσή τους στην επέμβαση των ΗΠΑ – Βρετανίας – Γαλλίας και των «προθύμων προστατών» του λαού της Λιβύης, στο όνομα της λιβυκής «εξέγερσης» ή «επανάστασης».

    Παρασύρθηκαν από τον αυθόρμητο δημοκρατικό ριζοσπαστισμό της λαϊκής και νεανικής έκρηξης στη Λιβύη, αλλά δεν διδάχτηκαν καθόλου ούτε από τα όρια της αιγυπτιακής εξέγερσης, ούτε από τα εμφανή σημεία γρήγορης υποταγής των λιβυκών μαζών σε αστικές δυνάμεις, σε καιροσκόπους πρώην υποστηρικτές τού καθεστώτος Καντάφι ή και σε «εν υπνώσει» συμμάχους των Αμερικανών και των Ισραηλινών. Τις πρώτες ημέρες δόθηκε μια εσωτερική μάχη εντός του Μεταβατικού Εθνικού Συμβουλίου της Βεγγάζης, η οποία ταχύτατα κρίθηκε υπέρ των υποστηρικτών της ιμπεριαλιστικής επέμβασης. Όπως καθαρά φαίνεται και από τη σύνθεσή του, το Συμβούλιο αυτό μετατράπηκε σε όργανο, όχι της λαϊκής εξέγερσης, αλλά των πιο διεθνοποιημένων τμημάτων της λιβυκής αστικής τάξης, η οποία ήθελε πιο γρήγορους ρυθμούς ενσωμάτωσης του λιβυκού καπιταλισμού στο διεθνές σύστημα, από ό,τι το διεφθαρμένο και παρηκμασμένο καθεστώς Καντάφι. Δεν είναι καθόλου τυχαία η ταξική αλληλεγγύη προς αυτούς των αντίστοιχων τμημάτων των αραβικών χωρών.
    Ο αγώνας για τη δημοκρατία ποτέ δεν ήταν ουδέτερος, περισσότερο δε στην εποχή μας, όπου το δημοκρατικό ζήτημα συνδέεται βαθύτερα με το κοινωνικό ζήτημα της εκμετάλλευσης. Η πάλη για τη δημοκρατία ή θα συνδέεται με την Αριστερά, την ανατροπή και το σοσιαλισμό ή θα υποτάσσεται, τελικά, στη σημερινή αστική άρνηση της δημοκρατίας και στον αντιδραστικό ολοκληρωτικό καπιταλισμό. Έτσι, η μεγαλειώδης αιγυπτιακή εξέγερση, που έγινε στο όνομα της δημοκρατίας, κατέληξε, έστω και προσωρινά (όπως πιστεύουμε), να παραδώσει τον αγώνα της σε μια «δημοκρατική» στρατιωτική χούντα. Όλα αυτά δεν δικαιολογούν σε καμία περίπτωση το χαρακτηρισμό των αραβικών εξεγέρσεων ως «επαναστάσεων», όπως βιάστηκαν να εκτιμήσουν ορισμένες από τις δυνάμεις τροτσκιστικής αναφοράς, όπως το ΝΑΚ ή η Γραμματεία της 4ης Διεθνούς, που υποβάθμισαν την αντίθεσή τους στην επέμβαση. Ωστόσο, τα παραπάνω καθόλου δεν δικαιολογούν μια υποτίμηση ή και περιφρόνηση της αφύπνισης των αραβικών λαών, όπως κάνουν τμήματα του «μ-λ χώρου».

    Η λάθος διάγνωση της «δυναμικής των εξεγέρσεων» οδήγησε διανοητές όπως ο Ν. Σεβαστάκης, να κάνουν λόγο για «αντι-επεμβατική μονομέρεια» (Ελευθεροτυπία, 26/3/11). Με άλλο τρόπο, η Αντιπολεμική Διεθνιστική Κίνηση και το Δίκτυο Σπάρτακος, στα συνθήματα της πρώτης ανακοίνωσής τους, αμέσως μετά την επέμβαση, υποβαθμίζουν τα συνθήματα κατά της επέμβασης, ιεραρχούν ως πρώτη την «αλληλεγγύη στους εξεγερμένους», χωρίς καμία διάκριση από το Μεταβατικό Εθνικό Συμβούλιο, μετά θέτουν την «ανατροπή του δικτάτορα Καντάφι» και τελευταίο το «έξω όλοι οι Ιμπεριαλιστές».

    http://www.prin.gr/2011/04/une-revolution-lombre-des-bombardiers.html

  4. Ομάρ Μουχτάρ says:

    Μιας και αναφέρθηκε η ιστοσελίδα της ΕΟΣ στο άρθρο του Μάρκου, ρίξτε μια ματιά εδώ http://enosy.blogspot.com/2011/04/blog-post_6887.html

    Ο συγκεκριμένος άθλιος τύπος , χωρίς να λέει κουβέντα για τους βομβαρδισμούς και την αναμενόμενη εισβολή (και φυσικά κουβέντα για τις ευθύνες των ανταρτών και τα εγκλήματα των διαφόρων μουτζαχεντίν), πασχίζει κι αυτός να δημιουργήσει εικόνα ολοκαυτώματος στη Μιζουράτα πηγαίνοντας κι ένα βήμα παραπέρα : βόμβες φωσφόρου λέει ρίχνει κάθε βράδυ ο Καντάφι, πράγμα που (ακόμα) δεν έχουν ισχυριστεί ούτε στο Al Jazeera!

  5. Ομάρ Μουχτάρ says:

    …και η ΣΟ του indymedia συνεχίζει το βιολί της.
    Προτίμησε απλώς να εξαφανίσει ολόκληρη τη δημοσίευση περί ‘Λιβύης’ από τα Διεθνή!
    Το φερέφωνο των ΝΑΤΟϊκών έκανε ‘ενημέρωση’ περί βομβών διασποράς, μπήκαν κανα δυο παραπάνω στοιχεία από εμένα και τον garizo…και το thread απλώς εξαφανίστηκε από τα Διεθνή. ή κάνουμε ελεύθερη αδιαμεσολάβητη ενημέρωση ή παίζουμε..
    http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1283009#1283250

  6. C3TM says:

    Το λέει η “Λιβυκή νεολαία” αυτό για τις βόμβες διασποράς και βόμβες λευκού φωσφόρου. Έχουν και “ντοκουμέντο” κάτι φωτογραφίες κασονιών. http://feb17.info/images/bombs-away/ Υπάρχει όμως ένα πρόβλημα όσον αφορά τον λευκό φώσφορο. Δεν είναι απαγορευμένος ο ίδιος σαν ουσία σε πυρομαχικά αλλά είναι γενικά απαγορευμένη η χρήση εμπρηστικών πυρομαχικών όπως το νάπαλμ πχ. Ο λευκός φώσφορος όμως χρησιμοποιείται κυρίως σαν καπνογόνο πλέον και τα βλήματα στην φωτογραφία είναι καπνογόνα και όχι εμπρηστικά. http://www.usarmymodels.com/ARTICLES/105mm%20Ordnance/2%20105mmAmmunition.html

    Πέρα απ’ το αν ευσταθεί η κατηγορία, που μάλλον λόγω πηγής μούφα είναι, υπάρχει σοβαρό ηθικό ζήτημα ακόμα και με τα καπνογόνα φωσφόρου που δεν απαγορεύονται. Οι Αμερικάνοι στο Ιράκ πχ. τα χρησιμοποιούσαν συχνά με πολλές διαμαρτυρίες για τα αποτελέσματα τους. Καλύπτεται νομικά πάντως και αν κριτικάρουν Αμερικάνοι τη χρήση τους είναι σκέτοι υποκριτές.

  7. C3TM says:

    Αυτό είναι παράξενο. Στην αρχή σίγουρα ήταν στα Διεθνή; Άμα κάνεις αναζήτηση με το tag του http://athens.indymedia.org/topics.php3?lang=el&topic=59&news_cat=6&n_lang=0 βγαίνει στις Αναδημοσιεύσεις. Αλλά ούτε εκεί δε βγαίνει ούτε στην πρώτη σελίδα ούτε στο αρχείο μέχρι την 5η σελίδα που έχουν άρθρα απ’ τις 9 Απριλίου. Ούτε στις συζητήσεις το βρίσκω.

    Καινούργια κολπάκια η ΣΟ; Αν όντως κρύβουν με τέτοιο τρόπο άρθρα έχουμε περάσει σε πολύ διαφορετική εποχή πλέον.

  8. Ομάρ Μουχτάρ says:

    C3tm, ναι, το συγκεκριμένο thread ήταν περίπου τέταρτο στα ‘Διεθνή’ μέχρι σήμερα το μεσημέρι. Μετά και από το post του βλάκα που υπογράφει ως @ εξαφανίστηκε εντελώς όπως βλέπεις, ακόμα και από τα κρυμμένα!

  9. Pingback: Υποκρισία, βιάγκρα & ανικανότητα στον ΟΗΕ | overdisinformation

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s