Το ΝΑΤΟ σε κρίση ειλικρίνειας

Και ενώ οι αφελείς και ανόητοι της ελευθεριακής Αριστεράς (στην καλύτερη περίπτωση αυτά…) ευθυγραμμίζονται με την κυρίαρχη προπαγάνδα και συντάσσονται με τους δήθεν ανθρωπιστικούς βομβαρδισμούς του Σαρκοζύ και του Κάμερον, στη Λιβύη εκτυλίσσεται ένα σενάριο που τό’χουμε ξαναδεί : μία ‘Ζώνη Απαγόρευσης Πτήσεων’ που αποφασίστηκε από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ με επίσημη αιτιολογία την προστασία των ‘αμάχων’ στη Βεγγάζη, να μετατρέπεται χωρίς πολλά πολλά σε πλήρη στρατιωτική εκστρατεία εξουδετέρωσης (ή απλώς εξόντωσης) των λιβυκών ενόπλων δυνάμεων με ξεκάθαρο σκοπό την αλλαγή καθεστώτος. Κι όσο το ‘πεζικό’ του ολιγομελούς UCK αδυνατεί να επικρατήσει με τις δυνάμεις του, τόσο πιο καταιγιστικοί γίνονται οι από αέρος βομβαρδισμοί προσπαθώνταςνα ανατρέψουν τα δεδομένα στο έδαφος. 

Κάποιοι άλλοι ωστόσο εμφανίζονται λίγο πιο ειλικρινείς όσον αφορά τους πραγματικούς λόγους της επέμβασης.

Δύο μέρες πριν εγκριθεί με τη γνωστή εξαπάτηση το ψήφισμα 1973 στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Ρασμούσεν μιλώντας στη Βαρσοβία προδιέγραψε με σαφήνεια το μέλλον που σχεδιάζουν οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις για την περιοχή.

«Οι πρώην κομμουνιστικές χώρες της κεντρικής Ευρώπης μπορούν να χρησιμέψουν σαν μοντέλο για τα έθνη στη Βόρεια Αφρική και τη Μέση Ανατολή στον αγώνα τους για δημοκρατία και ελευθερία της έκφρασης

«Όταν κοιτάζω την κεντρική και ανατολική Ευρώπη είμαι εξαιρετικά αισιόδοξος για το μέλλον που μπορούμε να επιτύχουμε στη Βόρεια Αφρική

http://af.reuters.com/article/egyptNews/idAFLDE72G0VM20110317?sp=true

Με λίγα λόγια, η εξαθλίωση αυτών των κοινωνιών με τις ‘θεραπείες-σοκ’ του Δ.Ν.Τ., το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, η ασυδοσία της ‘ελεύθερης’ αγοράς, η δημιουργία μαφιόζικων ολιγαρχιών και μεγιστάνων, η πλήρης πολιτιστική υποβάθμιση και η δημιουργία υποτελών κρατών-δορυφόρων των ΗΠΑ που σπεύδουν ευγνωμονούσες να συνδράμουν σε κάθε πολεμικό τυχοδιωκτισμό αποτελούν ένα αξιοζήλευτο μέλλον για χώρες όπως η Λιβύη που προς το παρόν βρίσκεται στη φάση της ‘απελευθέρωσης’.

Ομάρ Μουχτάρ

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

13 Responses to Το ΝΑΤΟ σε κρίση ειλικρίνειας

  1. Εμένα πάλι τι μου θυμίζει αυτό; Πώς το λέγανε να δεις… Α, ναι μωρέ! Νέα Μέση Ανατολή!
    http://www.globalresearch.ca/index.php?context=viewArticle&code=NAZ20061116&articleId=3882

    Μόνο που είπανε να το… απλώσουνε λίγο και προς Αφρική μεριά. Σα να μου φαίνεται ότι ενώνονται τα κομμάτια ενός γεωπολιτικού παζλ που αντανακλά τους οξυμένους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς.

    (και στο βάθος… Κίνα: http://blogs.telegraph.co.uk/finance/jeremywarner/100008581/china-may-be-bigger-economy-than-us-within-two-years/)

  2. ikonikos says:

    Σχετικά με την Κίνα, αυτά που γράφει το άρθρο είναι μάλλον η γνωστή μυθολογία των φιλελευθέρων για τα καλά της παγκοσμιοποίησης. Ένα σχετικά παλιό (2005) άρθρο του Τ.Φ. (που επιβεβαιώθηκε ακόμα περισσότερο με την παγκόσμια κρίση) είναι αυτό:

    http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2005/7_9.htm

    όπου γράφει:

    “Σήμερα, νεοφιλελεύθεροι και σοσιαλφιλελευθεροι σε αγαστή σύμπνοια κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η τ. κομμουνιστική Κίνα είναι το νέο θαύμα της παγκοσμιοποίησης, η οποία, ξέροντας ν αξιοποιεί στο έπακρο τις διαδικασίες της παγκοσμιοποίησης, απολαύει υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και μαζική μείωση της φτώχειας.[1] Κάποιοι μάλιστα προβλέπουν ότι η Κίνα μέχρι το 2025 θα έχει ξεπεράσει την ΕΕ και μέχρι το 2041 τις ΗΠΑ![2]

    Το στατιστικό τρυκ που χρησιμοποιούν συνήθως οι νεοφιλελεύθεροι και σοσιαλφιλελευθεροι απολογητές της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης (στους οποίους περιλαμβάνεται και ο Martin Jaques, τ. διευθυντής του Marxism Tοday!) είναι η σύγκριση του απόλυτου εισοδήματος, που, για χώρες όπως η Κίνα όπου ζει το 21% του παγκόσμιου πληθυσμού, δεν είναι περίεργο ότι ξεπέρασε αυτό της Ιταλίας και τώρα της Βρετανίας, όπου όμως ζει λιγότερο από το 1%. Εάν δηλαδή λάβουμε υπόψη τις πελώριες πληθυσμιακές διάφορες τότε το κατά κεφαλή εισόδημα της Κίνας (σε αγοραστική δύναμη) είναι μόλις το 16,5% του μέσου εισοδήματος στην ΕΕ των ‘15’![3] Aκόμη, παρά τους γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης μετά την ενσωμάτωση της Κίνας στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς που θαυμάζουν οι νεοφιλελεύθεροι και σοσιαλφιλελευθεροι, η σχετική αύξηση του κατά κεφαλή εισοδήματος της ήταν σχεδόν ασήμαντη τα τελευταία 25 χρόνια. Έτσι, το 1978, πριν ν αρχίσει το «άνοιγμα» της Κίνας (δηλαδή η ενσωμάτωση της) στη διεθνή αγορά, το κατά κεφαλή εισόδημα της ήταν περίπου 10% αυτού των ΗΠΑ[4]. Μετά σχεδόν 25 χρόνια αγοραιοποίησης, το 2001, ήταν 12,2% αυτού των ΗΠΑ![5] Aυτό σημαίνει ότι ακόμη και αν η Κίνα μπορούσε να συνεχίσει επ αόριστον τους ρυθμούς ανάπτυξης της περιόδου αυτής, όπου το κατά κεφαλή εισόδημα της αυξανόταν με ετήσιο ρυθμό 8,1% μεταξύ 1975 και 2000 και 10% μεταξύ 1990 και 2001 (έναντι 2% και 3,5% αντίστοιχα των ΗΠΑ)[6] ―πράγμα σχεδόν αδύνατο για οικονομικούς και οικολογικούς λόγους― πάλι, θα χρειαζόταν, όχι κάποιες δεκαετίες, αλλά πολλούς…αιώνες για να πλησιάσει το κατά κεφαλή εισόδημα των ΗΠΑ και αυτό των αναπτυγμένων χωρών στην ΕΕ!

    • Εικονικέ, όσον αφορά το κατά κεφαλήν εισόδημα, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου. Αυτό που υπονοούσα είναι άλλο: οι νεοφιλελεύθεροι και σοσιαλφιλελεύθεροι της Δύσης βλέπουν την Κίνα ως ευκαιρία και απειλή συγχρόνως. Ευκαιρία γιατί είναι μια νέα τεράστια αγορά που θέλουν να κατακτήσουν. Προσδοκούν την ανάδυση μιας νέας μεσαίας τάξης με βελτιωμένη αγοραστική ικανότητα που ακόμη και αν ποσοστιαία είναι μειοψηφία στην κινεζική κοινωνία, σε απόλυτους αριθμούς θα είναι τεράστια. Από την άλλη, η άρχουσα τάξη της Κίνας είναι απειλή στο βαθμό που όχι μόνο ελέγχει για λογαριασμό της αυτή την αγορά αλλά απειλεί να καταπιεί και τις αγορές των άλλων. Με όποιο μέτρο κι αν το δεις, οικονομικό, πολιτικό, στρατιωτικό, η βαρύτητα και επιρροή της Κίνας στον κόσμο αυξάνεται. Η κατάσταση προσωπικά μου θυμίζει την περίοδο της ανόδου της Γερμανίας πριν τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Χωρίς να θέλω να μεταφέρω μηχανικά τις αναλογίες από το τότε στο σήμερα, το επισημαίνω ως “τροφή για σκέψη”.

      • ikonikos says:

        overdisinformation δεν θα έλεγα ότι η Κίνα απειλεί με κάποιο τρόπο την υπερεθνική ελίτ και το παγκόσμιο σύστημα, έστω και δυνητικά. Η οικονομία της είναι πολύ δυτικοδίαιτη και βασίζεται κρίσιμα στις πολυεθνικές της Δύσης, όπου εξάγει φτηνά προϊόντα και επενδύει σε “τοξικά” (κάτι που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια κρίση). Παραγωγική δομή για να αυτονομηθεί κάπως όπως θα μπορούσε να έχει δυνητικά π.χ. η Ρωσία, δεν θα έλεγα επίσης ότι έχει, καθώς όλη της η παραγωγική δομή είνα εξωστρεφής και δημιουργήθηκε μέσα στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς. Γι’ αυτό και οι μεγάλες της επιχειρήσεις είναι ουσιαστικά μονάδες συναρμολόγησης των δυτικών πολυεθνικών όπου έχουν μετακινηθεί εκεί για να εκμεταλλευτούν το πάμφτηνο εργατικό κόστος….

        Όμορφος κόσμος αγγελικά πλασμένος!

        • Μέχρι πρόσφατα είχα κι εγώ την ίδια άποψη, αλλά πιο προσεκτική εξέταση των οικονομικών δεικτών και της εξέλιξής τους με έκανε να αλλάξω γνώμη. Δεν έχω πρόχειρα τα νούμερα αλλά το ζουμί είναι ότι η εξάρτηση από το ξένο κεφάλαιο είναι σημαντική μεν, αλλά όχι τόσο καθοριστική όσο νόμιζα. Επιπλέον, η Κίνα φαίνεται να προχωρά προσεκτικά βάσει σχεδίου και πρόσφατα αποφάσισαν να δώσουν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στην εσωτερική αγορά (νομίζω στο economist διάβασα πρόσφατα κάτι σχετικό, δεν είμαι σίγουρος).
          Εν ολίγοις, βλέπω ένα μεγάλο στριμωξίδι στην κορυφή του παγκόσμιου οικονομικού οικοδομήματος και σε λίγο εκτιμώ ότι θα αρχίσουν οι αγκωνιές και τα σπρωξίματα.

  3. ikonikos says:

    Για όσους ξέρουν αγγλικά δείτε αυτό το αποκαλυπτικό βίντεο από πρώην πρακτόρισσα της MI 6 για τη χρηματοδότηση των ηγετών των εξεγερμένων στη Λιβύη πολύ πριν τον εμφύλιο καθώς ότι πολλοί είναι μέλη της Αλ Κάιντα, κάτι που επιβεβαιώνεται και από έναν διοικητή των “εξεγερμένων”!:

    http://www.anniemachon.com/annie_machon/2011/03/rttv-interview-west-caught-between-a-rock-and-a-hard-place-re-libya.html

    http://garizo.blogspot.com/2011/03/libyan-rebel-commander-admits-his.html

  4. Μομφεράτος says:

    Εικονικέ, τα έχω δει τα σχετικά στοιχεία.

    Βέβαια ως γνωστόν ο Καντάφι είναι τρελλός, οπότε πιστεύουμε οτι μας σερβίρουν οι λογικοί Κάμερον, Σαρκοζύ, Ομπάμα και Νετανιάχου.

    Αλήθεια, γι’αυτές τις φωτό δεν είδα καμμιά ιδιαίτερη κατακραυγή…

  5. Μομφεράτος says:

    !! Ο ‘ομάρ’ είμαι…

    Το νικ έμεινε από ένα άλλο διάλογο.

  6. Μομφεράτος says:

    ε ναι, μού’ρθε επειδή κάποιος ανέφερε και τη ΛΜΑΤ εκεί μέσα στην αρχή.

    Καλά δε βγάζεις άκρη μ’αυτούς.
    Μια ματιά πού’χα ρίξει στο blog ενός απ’αυτούς (‘Αρνητικός’) ήταν ενδεικτική.
    Αντι-αντισιωνισμός , αντι-αντιϊμπεριαλισμός και ξερό ψωμί και ο κίνδυνος που αντιμετωπίζει η υφήλιος από το..Ιράν, και δώσ’του άρθρα περί Αχμαντινετζάντ και “boycott Iran” και διάφορα τέτοια απίστευτα.

  7. Μομφεράτος says:

    Προσωπικά δεν το βλέπω απαραίτητα ως συνειδητή σιωνιστική προπαγάνδα σε κάθε τέτοια περίπτωση.
    Στην Ελλάδα έχει ευδοκιμήσει τα τελευταία πόσα χρόνια ένα είδος ‘πολιτισμικής’ “Αριστεράς” (επιπέδου Φραγκουδάκη, Γιαννουλόπουλου ή της γνωστής Τέτας Παπαδοπούλου πχ) που καταλήγει στα διεθνή θέματα να ταυτίζεται με την Κοντολίζα, τη Χίλλαρυ και τον…Λίμπερμαν (και τον Τζο και τον Άβιγκντορ μάλλον) στον αγώνα της για υπεράσπιση των ‘δυτικών αξιών’, του ‘ανθρωπισμού’ κτλ. Στα πλαίσια αυτής της σχηματικής λογικής υπάρχει και η υποστήριξη στο Ισραήλ ως προπύργιο της ‘δημοκρατίας’ ενάντια στον ‘σκοταδισμό’, τον ανορθολογισμό κοκ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s