Γιατί εξαπολύουν πόλεμο εναντίον της Λιβύης?

Από : Ομάρ Μουχτάρ

Μετάφραση από άρθρο της Diana Johnstone όπου εξετάζει συνοπτικά 3 λόγους και δύο ψεύτικα προσχήματα για την επέμβαση ενατίον της Λιβύης.

Στο τελος του άρθρου αναφέρεται ο βρώμικος ρόλος του γλοιώδους Μπερνάρ Ανρύ Λεβύ, αυτού του αποκρουστικού ανθρωπάκου, ψευτοδιανοούμενου superstar και μόνιμου απολογητή κάθε ιμπεριαλιστικού πολέμου και κάθε ισραηλινού εγκλήματος.

(Πολύ συνοπτικά: οι λεγόμενοι ‘Νέοι Φιλόσοφοι’ της Γαλλίας, Λεβύ, Φινκιελκροτ και σία, ξεκίνησαν αρχές της δεκαετίας του ’80 να αμφισβητούν τις κυρίαρχες αφηγήσεις της μαρξιστικής Αριστεράς που οδηγούν σε ανελεύθερα καθεστώτα, ανθρωπιστικές τραγωδίες τύπου Ερυθρών Χμερ στην Καμπότζη κ.α., για να καταλήξουν σιγά σιγά σε μια απόλυτα δυτικοκεντρική και συχνά ρατσιστική στάση δικαιολόγησης και ωραιοποίησης κάθε εγκλήματος του δυτικού ιμπεριαλισμού και του Σιωνισμού, πάντα από τη σκοπιά των ‘ανθρωπίνων δικαιωμάτων’ και του ‘διεθνισμού’. Στην Ελλάδα το αντίστοιχο των Λεβύ και σία – μείον το ‘γκλάμουρ’- είναι άνθρωποι τύπου Χρυσοστομίδη της Αυγής, Τέτας Παπαδοπούλου της Ελευθεροτυπίας, Σωμερίτη και άλλων , παλιότερα ο Παπανδρόπουλος του Οικ. Ταχυδρόμου κτλ)

Γιατί εξαπολύουν πόλεμο εναντίον της Λιβύης?

Άρθρο της Diana Johnstone, συγγραφέα του ‘Fools Crusade: Yugoslavia, NATO and Western Delusions.’

Πρώτος λόγος : Αλλαγή καθεστώτος

Αυτό ανακοινώθηκε σαν ο πραγματικός στόχος τη στιγμή που ο γάλλος πρόεδρος Σαρκοζύ έκανε το απίστευτο βήμα να αναγνωρίσει τους επαναστάτες στη Βεγγάζη ως «τους μόνους νόμιμους αντιπρόσωπους του λιβυκού λαού». Αυτή η αναγνώριση ήταν μια εξωφρενική παραβίαση κάθε διπλωματικής πρακτικής. Σήμαινε την μη-αναγνώριση της υπάρχουσας λιβυκής κυβέρνησης και των θεσμών της, τα οποία, σε αντίθεση με τις μαγικές ιδιότητες που υπονοεί η λέξη ‘δικτάτορας’ δεν μπορούν να περιοριστούν στην προσωπικότητα ενός ‘ισχυρού ανδρός’. Ένα σημαντικό ευρωπαϊκό έθνος, η Γαλλία, παραμέρισε όλους αυτούς τους θεσμούς για να ανακηρύξει οτι μία άγνωστη ομάδα ανταρτών σε μια παραδοσιακά ανήσυχη περιοχή της Λιβύης αποτελεί την νόμιμη κυβέρνηση του βορειοαφρικανικού αυτού έθνους.

Απ’τη στιγμή που τα δεδομένα δείχνουν οτι αυτό δεν ισχύει, θα μπορούσε να είναι μόνο μια προκύρηξη ενός στόχου που μπορεί να επιτευχθεί με πόλεμο. Η γαλλική ανακοίνωση ήταν ισοδύναμη με κήρυξη πολέμου εναντίον της Λιβύης, ένας πόλεμος για να ανατραπεί ο Καντάφι και να τοποθετηθούν στην εξουσία στη θέση του οι μυστηριώδεις αντάρτες.

Ψευδές πρόσχημα Ένα : «να προστατευθούν οι άμαχοι»

Το ψευδές αυτού του προσχήματος είναι φανερό καταρχάς λόγω του οτι το ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας που εξουσιοδοτεί την στρατιωτική δράση με σκοπό «να προστευθούν οι άμαχοι» σχεδιάστηκε από τη Γαλλία, της οποίας στόχος ήταν καθαρά η αλλαγή καθεστώτος – και από τους δυτικούς της συμμάχους. Αν το πραγματικό ενδιαφέρον του Συμβουλίου Ασφαλείας ήταν να «προστευθουν ζωές αθώων» θα έπρεπε να στείλει μια αποστολή ουδέτερων παρατηρητών για να ερευνήσει τί πραγματικά συμβαίνει στη Λιβύη. Δεν υπήρχε απόδειξη των ισχυρισμών των ανταρτών οτι το καθεστώς Καντάφι σφαγίαζε αμάχους. Αν υπήρχαν ορατές αποδείξεις τέτοιων φρικαλεοτήτων, είμαστε σίγουροι οτι θα παίζονταν κάθε βράδυ τις ώρες υψηλής θεαματικότηας. Δεν έχουμε δει καμμία τέτοια απόδειξη. Μια ερευνητική αποστολή του ΟΗΕ θα μπορούσε να δώσει τα πραγματικά δεδομένα και το Συμβούλιο Ασφαλείας θα είχε ενεργήσει στη βάση πραγματικών δεδομένων αντί για ισχυρισμών από αντάρτες που αναζητούσαν διεθνή βοήθεια για το σκοπό τους.

Αντιθέτως, το Συμβούλιο Ασφαλείας, λίγο παραπάνω από εργαλείο των δυτικών δυνάμεων βιάστηκε να επιβάλλει κυρώσεις, αναφορές για ‘εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας’ που πρόκειται να διαπραχθούν, και τελικά την εξουσιοδότηση μιας ‘ζώνης απαγόρευσης πτήσεων’ , την οποία οι δυτικές δυνάμεις ήταν σίγουρο οτι θα ερμήνευαν σαν άδεια για έναν ολομέτωπο πόλεμο εναντίον της Λιβύης.

Απ΄τη στιγμή που οι ΗΠΑ και οι κυρίαρχοι ΝΑΤΟϊκοί σύμμαχοι τους έχουν την άδεια να «προστεύσουν αμάχους», το κάνουν με τα όπλα που έχουν στη διάθεση τους : αεροπορικά πλήγματα, βομβαρδισμούς και πυραύλους κρουζ, που δεν έχουν κατασκευαστεί για να «προστεύουν αμάχους» αλλά μάλλον για να κατατρέφουν στρατιωτικούς στόχους, το οποίο αναπόφευκτα οδηγεί σε φόνους αμάχων. Πέραν από τις ‘παράπλευρες απώλειες’, τί δικαίωμα έχουμε να σκοτώνουμε στρατιωτικό προσωπικό της Λιβύης που επανδρώνει αεροδρόμια και άλλες αμυντικές εγκαταστάσεις της Λιβύης? Τί έκαναν αυτοί σε εμάς?

Λόγος Δεύτερος : Επειδή είναι εύκολο

Με τις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις μπλεγμένες στο Αφγανιστάν, κάποιοι ηγέτες της συμμαχίας (αν και όχι όλοι) θα πιστεύουν οτι είναι μια καλή ιδέα να αρπάξουν μια γρήγορη και εύκολη νίκη σ’εναν ‘ομορφο ‘ανθρωπιστικό πόλεμο’. Αυτό ελπίζουν μπορεί να ανανεώσει τον ενθουσιαμσό για πολεμικές επιχειρήσεις και να αυξήσει τη δημοτικότητα πολιτικών που θα παρελαύνουν σαν πρωτοπόροι της «δημοκρατίας» και καταστροφείς των «δικτατόρων». Η Λιβύη μοιάζει με εύκολο στόχο. Μια τεράστια χώρα, κυρίως έρημος, με μόνο έξι εκατομμύρια κατοίκων. Οι αμυντικές εγκαταστάσεις της χώρας βρίσκονται συγκεντρωμένες κατά μήκος της μεσογειακής ακτής, εύκολα πρασβάσιμες στα αεροσκάφη των χωρών του ΝΑΤΟ και τους πυραύλους κρουζ των ΗΠΑ. Οι λιβυκές ένοπλες δυνάμεις είναι μικρές, αδύναμες και μη έμπειρες. Φαίνεται σαν εκδρομή, ίσως όχι τόσο εύκολη όσο η Γκρανάδα, αλλά όχι δυσκολότερη απ’ότι η Σερβία. Ο Σαρκοζύ και η κομπανία μπορούν να ελπίζουν οτι σύντομα θα κορδώνονται για τη νίκη τους.

Ψευδές πρόσχημα Δύο : Οι Άραβες ζήτησαν τον πόλεμο

Στις 12 Μαρτίου, ο Αραβικός Σύνδεσμος συναντήθηκε σοτ Κάιρο και ανακοίνωσε οτι υποστήριζε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη. Αυτό παρχείχε την κάλυψη για μια καθοδηγούμενη απτους Γάλλους ημι-ΝΑΤΟϊκή επιχείρηση. «Ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις του αραβικού κόσμου», ισχυρίζονταν. Αλλά ποιού αραβικού κόσμου? Απ’τη μια πλευρά ο Σαρκοζύ μεγαλόπρεπα παρουσίαζε την σταυροφορία του εναντίον του Καντάφι σαν μια συνέχιση των δημοκρατικών εξεγέρσεων στον αραβικό κόσμο εναντίον των αυταρχικών ηγετών τους, ενώ την ίδια ώρα ανταποκρινόταν στις απαιτήσεις των πιο αυταρχικών από αυτούς τους ηγέτες, κυρίως των πριγκήπων των κρατών του Κόλπου, απασχολημένων .με το να καταπιέζουν τα δικά τους δημοκρατικά κινήματα. ( δεν είναι γνωστό ακόμα το πώς ο Αραβικός Σύνδεσμος κατέληξε σε αυτήν την απόφαση, αλλά η Συρία και η Αλγερία εξέφρασαν την έντονη αντίθεσή τους)

Το κοινό στη Δύση φυσικά δεν συνειδητοποιεί οτι αυτοί οι Άραβες ηγέτες έχουν τους λόγους τους να μισούν τον Καντάφι, τελείως διαφορετικούς από αυτούς των δυτικών. Ο Καντάφι τους έχει πει κατάμουτρα για την προδοσία της Παλαιστίνης και την υποκρισία τους. Τον περασμένο χρόνο ειδικά, ο George Galloway ανέφερε το πώς, σε αντίθεση με τα εμπόδια που έβαζε η αιγυπτιακή κυβέρνηση στην αποστολή βοήθειας στη Γάζα, το καραβάνι βοήθειας διπλασίασε το ανθρωπιστικό φορτίο του όταν έκανε στάση στη Λιβύη. Ο Καντάφι εδώ και καιρό έχει γυρίσει την πλάτη του σοτν αραβικό κόσμο, θεωρώντας τους ηγέτες του καταδικασμένους, και στράφηκε προς την Αφρική.

Ενώ η συμφεροντολόγος στάση του Αραβικού Συνδέσμου ενατίον του Καντάφι χαιρετιζόταν στη Δύση, λίγη προσοχή δόθηκε στην ομόφωνη εναντίωση της Αφρικανικής Ένωσης στον πόλεμο εναντίον του Λίβυου ηγέτη. Ο Καντάφι έχει επενδύσει μεγάλες ποσά από τα πετρελαϊκά έσοδα στην υποσαχάρια Αφρική, κατασκευάζντας υποδομές και επενδύοντας στην ανάπτυξη. Οι δυτικές χώρες που θα τον ανατρέψουν θα συνχίσουν να αγοράζουν λιβυκό πετρέλαιο όπως και πριν. Η βασική διαφορά θα είναι οτι οι νέοι ηγέτες, τοποθετημένοι απ΄την Ευρώπη, θα ακολουθήσουν το παράδειγμα των αράβων σείχηδων και θα βγάλουν τα έσοδα του πετρελαίου από την Αφρική για να τα τοποθετήσουν στο χρηματιστήριο του Λονδίνου και τους δυτικούς εμπόρους όπλων.

Λόγος Τρίτος: Επειδή ο Σαρκοζύ ακολούθησε τις συμβουλές του Μπερνάρ Ανρί Λεβύ.

Στις 4 Μαρτίου ο γάλλος δανδής της διανόησης Μπερνάρ Ανρί Λεβύ είχε μια ιδιωτική συνάντηση στη Βεγγάζη με τον Αμπντελτζαλίλ, τον πρώην υπουργό δικαιοσύνης που άλλαξε κουστούμι και έγινε ο ηγέτης του αντάρτικου «Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου». Το ίδιο απόγευμα ο Μπερνάρ Ανρί Λεβύ κάλεσε τον Σαρκοζύ στο κινητό του και τον έπεισε να υποδεχτεί τους ηγέτες του συμβουλίου. Η συνάντηση έγινε στις 10 Μαρτίου στο παλάτι Ελυζέ του Παρισιού. Όπως αναφέρθηκε στη Φιγκαρό από τον βετεράνο ρεπόρτερ Renaud Girard, ο Σαρκοζύ επιτόπου ανακοίνωσε στους ικανοποιημένους Λίβυους το σχέδιο που είχε καταστρώσει με τον Μπερνάρ Ανρί Λεβύ : αναγνώριση του μεταβατικού συμβουλίου ως του μοναδικού νόμιμου εκπροσώπου της Λιβύης, αποστολή γάλλου πρέσβη στη Βεγγάζη, πλήγματα ακριβείας στα λιβυκά στρατιωτικά αεροδρόμια, με τις ευλογίες του Αραβικού Συνδέσμου ( τις οποίες είχε ήδη εξασφαλίσει). Ο γάλλος υπουργός εξωτερικών Αλέν Ζυπέ, εξεπλάγη όταν έμαθε αυτή την δραματική αλλαγή στη γαλλική διπλωματία από τα ΜΜΕ.

Ο Καντάφι έξήγησε πολλές φορές από την αρχή της εξέγερσης οτι δεν μπορούν να τον καλούν σε παραίτηση, γιατί δεν κατέχει κάποιο επίσημο αξίωμα. Επέμενε οτι είναι μόνο ένας «ηγέτης» (ή ‘οδηγός’) , στον οποίο ο λιβυκός λαός μπορεί να απευθύνεται για συμβουλές πάνω σε αμφιλεγόμενα ζητήματα.

Τελικά αποδεικνύετα οτι και οι Γάλλοι έχουν έναν ανεπίσημο πνευματικό οδηγό: τον Μπερνάρ Ανρί Λεβύ. Όταν ο Καντάφι φοράει πλουμιστά κουστούμια και μένει στη σκηνή του, ο Μπερνάρ Ανρί Λεβύ φοράει άψογα λευκα πουκάμισα ανοιχτά μέχρι το αρρενωπό του στέρνο και σουλατσάρει στο Saint Germain του Παρισιού. Κανείς από τους δύο δεν έχει εκλεγεί. Αμφότεροι όμως ασκούν εξουσία με μυστηριώδεις τρόπους.

Στον αγγλομαερικανικό κόσμο, ο Μπερνάρ Ανρί Λεβύ έχει τη φήμη κωμικής φιγούρας, όπως κι ο Καντάφι. Η «φιλοσοφία» του έχει τόσους οπαδούς όσο και το μικρό Πράσινο Βιβλίο του λίβυου ηγέτη-οδηγού. Αλλά ο Μπερνάρ Ανρί Λεβύ έχει επίσης λεφτά, πολλά απ’αυτά, και έχει ακόμα περισσότερους φίλους. Ασκεί τεράστια επίδραση στα γαλλικά ΜΜΕ, προσκαλώντας δημοσιογράφους, συγγραφείς, τύπους της show business, στον παράδεισο αναψυχής που διαθέτει στο Μαρακές, και κατέχοντας θέση στο συμβούλιο συντακτών των δύο κύριων ‘κεντροαριστερών’ εφημερίδων, της Λιμπερασιόν και της Λε Μοντ. Γράφει συχνά σε οποιοδήποτε εμπορικό μέσο επιθυμεί, εμφανίζεται σε οποιοδήποτε τηλεοπτικό κανάλι επιλέγει. Ο απλός κόσμος στη Γαλλία τον απεχθάνεται. Αλλά μάλλον δεν μπορούν να ελπίζουν σε κάποιο ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας για να τον ξεφορτωθούν.

Advertisements
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s